-
3.
pot. sytuacja niekontrolowana, w której ignorowane są obowiązujące zasady i prawo -
[bonãza] lub [bonanza]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- bonanza się zaczęła
-
Dzieci urosły i poszły z domu, a ja zostałem z dwiema kobietami: matką i żoną. Od tego czasu zaczęła się prawdziwa bonanza. Matka jest strasznie wścibska: podgląda, jak się z żoną kochamy, podsłuchuje, potrafi wejść do naszego pokoju niby przez przypadek.
źródło: NKJP: Wiesław Ślósarz: Zadbaj o scenerię, Gazeta Wrocławska, 2002-12-06
No właśnie, Tajlandia. Tam to dopiero jest bonanza. Dziesięcioletnie dzieciaki stoją na ulicach, taka jest bieda i prostytucja.
źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004
[...] mają takie prawo, że jak ktoś u ciebie zobaczy ten pistolet i ty go o coś będziesz prosić, na przykład o pięć złotych, to już jest jakby wymuszenie z użyciem broni. Ale nawet gdyby i u nas wprowadzić takie wszystkie obostrzenia, to byłaby bonanza. Sam pomyśl, sąsiedzkie kłótnie ze strzelbami na wierzchu to nie na naszą mentalność.
źródło: NKJP: Pozwolić posiadać broń?, Gazeta Krakowska, 2002-09-07
Wprowadzenie 50 km/h jako prędkości dozwolonej w terenie zabudowanym zaowocuje jednym: większymi wpływami do budżetu z tytułu nakładanych mandatów i wzrostem policyjnych premii. Na drogach zaś jaka była bonanza, taka i zostanie.
źródło: NKJP: Auta precz, wiaro lecz!, Dziennik Polski, 2001-05-19
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bonanza
bonanzy
D. bonanzy
bonanz
C. bonanzie
bonanzom
B. bonanzę
bonanzy
N. bonanzą
bonanzami
Ms. bonanzie
bonanzach
W. bonanzo
bonanzy
Inne uwagi
Zwykle lp