budziciel
-
książk. osoba albo czynnik, które wywołują u dużej grupy ludzi emocje będące impulsem do jakichś działań albo radykalnej zmiany ich postawy wobec czegoś
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
Teatr ludowy jest budzicielem poczucia świadomości narodowej.
źródło: NKJP: Łemkowski teatr, Gazeta Krakowska, 2002-01-17
Przeciwstawiając się światu filistrów, od którego zależał jednak materialnie, inteligent aspirował w myśli do roli budziciela i przywódcy szerokich rzesz narodu.
źródło: NKJP: Stefan Kieniewicz : Historia Polski 1795-1918, 1968
Aresztowanie budziciela narodowego, jakim był ks. Godlewski, [...] nie przynosi chluby organom państwa polskiego [...].
źródło: NKJP: Joanna Januszewska-Jurkiewicz: Stosunki narodowościowe na Wileńszczyźnie w latach 1920-1939, 2010
Budzicielami morskich zainteresowań byli [...] twórcy młodej kultury morskiej, wyrastającej w Polsce, gdy po latach niewoli zadomowiliśmy się nad morzem.
źródło: NKJP: Tadeusz Fiszbach: Romantyzm i czyn morski, 1980
Młody Ferdynand, będący jeszcze gimnazjalistą, a później klerykiem, dzięki takim budzicielom polskości jak Jan Bednarski, rozpoczął swoją „drogę do Polski”. Ten początkowo zmadziaryzowany Orawiak stał się wielkim patriotą.
źródło: NKJP: Twardy i mocarny jak granity tatrzańskie..., Tygodnik Podhalański, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. budziciel
budziciele
ndepr budziciele
depr D. budziciela
budzicieli
C. budzicielowi
budzicielom
B. budziciela
budzicieli
N. budzicielem
budzicielami
Ms. budzicielu
budzicielach
W. budzicielu
budziciele
ndepr budziciele
depr -
+ budziciel + CZEGO
+ budziciel + KOGO
+ budziciel + JAKI -
Zob. budzić
Inne znaczenie: 'ten co budzi'