-
2.
umiejętność trzeźwej oceny sytuacji i właściwego do okoliczności reagowania -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
- duża, niezwykła przytomność umysłu
- przytomność umysłu
-
Sporo obiektów udało nam się uratować dzięki wysiłkowi i przytomności strażaków, wojska oraz samych mieszkańców, którzy uczestniczyli w budowaniu zapór z worków napełnionych piaskiem – twierdzi wójt Grzywacz.
źródło: NKJP: Sztafeta,15/2005
Odznaczył się nie tylko nadzwyczajną dzielnością na polu płowieckiej chwały i bezprzykładnym hartem w obliczu cierpienia, ale i nieprawdopodobną wprost przytomnością umysłu i praktycznym rozsądkiem.
źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002
Głębokie przeżycie dwureligijności pozwoliło mu wznieść taką konstrukcję własnej wiary, która nie miała nic wspólnego z synkretyzmem i kontaminacją wierzeń, ale wynikała z prób wytłumaczenia doświadczeń wewnętrznych, których jedyną miarą była przytomność i jasność wglądu.
źródło: NKJP: Anna Sobolewska: Mapy duchowe współczesności: co nam zostało z Nowej Ery?, 2009
W zamieszaniu największą przytomnością wykazał się Rymek trafiający z najbliższej odległości.
źródło: NKJP: Gazeta Krakowska, 2006-10-02
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: , ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. przytomność
przytomności
D. przytomności
przytomności
C. przytomności
przytomnościom
B. przytomność
przytomności
N. przytomnością
przytomnościami
Ms. przytomności
przytomnościach
W. przytomności
przytomności
-
Zob. przytomny