-
1.a
nauk. ogół brzmieniowych właściwości mowy lub utworów, na który wpływają akcent, intonacja oraz iloczas -
Wyraz używany jako termin językoznawczy lub teoretycznoliteracki, mający różne ściślejsze definicje w zależności od autora.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura -
Mało kto potrafi przy tak wygłaszanym dłuższym referacie nie zasnąć, ja przynajmniej z największym wysiłkiem. Czegoś brakuje w takim przekazie. Brakuje naturalnej intonacji, melodii, prozodii.
źródło: NKJP: Internet
W odmętach wyobraźni doszła mnie śpiewna prozodia francuskiego pytania i przywróciła jawie.
źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 1998
Był zwolennikiem stosowania w poezji prozodii opartej na akcencie [...] i ona właśnie znalazła zastosowanie w twórczości poetyckiej, wbrew lansowanej z początkiem wieku XIX teorii prozodii opartej na iloczasie [...].
źródło: NKJP: Zofia Teresa Orłoś, Czeskie odrodzenie narodowe i językowe, 2000
Wieść o tym, że poeta Marcin Świetlicki pisze kryminał zatytułowany „Dwanaście”, wytrąciła z równowagi niejednego filologa, który w zapamiętaniu studiował prozodię jego kolejnych tomików.
źródło: NKJP: Marta Sawicka: Pióra we krwi, Polityka, 2006-04-22
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. prozodia
prozodie
D. prozodii
prozodii
neut prozodyj
char C. prozodii
prozodiom
B. prozodię
prozodie
N. prozodią
prozodiami
Ms. prozodii
prozodiach
W. prozodio
prozodie
Inne uwagi
Zwykle lp