powłóczysty

Wstała z łóżka i kocim, powłóczystym ruchem prześlizgnęła się przez koraliki zasłonki w przejściu.

źródło: NKJP: Rafał Nowakowski: Rdza, 2008

Sam był podobny do lwa, ze swoją rudopłową grzywą i powłóczystymi, jak gdyby skradającymi się ruchami drapieżcy.

źródło: NKJP: Magdalena Samozwaniec: Z pamiętnika niemłodej już mężatki, 2009

Więc szła kolumna piechoty - nie w krok, rozciągnięta, żołnierze ciężkim, powłóczystym krokiem, kulejącym, ze zbieranym ekwipunkiem, czapki zsunięte na tył głowy [...].

źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, 2007

Jej stąpanie było cięższe, wolniejsze, zahaczające co kilka kroków o ziemię, bardziej powłóczyste, nie tak nerwowe, nie tak zdecydowane, te kroki, które właśnie słyszysz, słyszysz?

źródło: NKJP: Wojciech Kuczok: Widmokrąg, 2004

Z drugiego końca wagonu bezszelestnie zbliżył się młody konduktor o brzydkiej, zbyt szerokiej twarzy. Wyglądał jak zjawa na tle rzędu zasłon, powiewających równo niczym szale baletnic w powłóczystym tańcu .

źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski, Światło i lęk, 2003