dewot

  • pejorat.  osoba, która publicznie manifestuje swoją przesadną pobożność, niezwiązaną z głębszymi przeżyciami religijnymi, ale służącą pokazaniu gorliwości religijnej
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • synonimy:  pejorat. świętoszek
  • Bezcelowe jest wymuszanie na kimś wiary - katecheta straszący uczniów płonącym łuczywem kary Bożej prędzej zrazi do Kościoła lub wy­hoduje armię dewotów.

    źródło: NKJP: Marta Stańczyk: „Święty kocha Boga, (na maturę) życia mu nie szkoda…”, Tytuł. Młodzieżowa Gazeta Międzyszkolna, 2008-01-01

    Bywanie na jego kazaniach już jakiś czas wcześniej stało się modne [...], sam widziałem, jaki tłum słuchał go na ulicy przed kościołem Świętej Anny, ludzie blokowali nawet alejki na Plantach. Mnie to wtedy wcale nie imponowało, miałem [...] trzeźwiejsze spojrzenie niż ci dewoci.

    źródło: NKJP: Marek Harny: Zdrajca, 2007

    [...] gdyby ktoś oświadczył, że codziennie rano modli się w kościele godzinę, zostałby okrzyknięty dewotem.

    źródło: NKJP: Sami nie wiecie..., Dziennik Polski, 2000-09-22

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dewot
    dewoci
    ndepr
    dewoty
    depr
    D. dewota
    dewotów
    C. dewotowi
    dewotom
    B. dewota
    dewotów
    N. dewotem
    dewotami
    Ms. dewocie
    dewotach
    W. dewocie
    dewoci
    ndepr
    dewoty
    depr

  • łac. dēvōtus 'oddany; pobożny'

CHRONOLOGIZACJA:
XVIII w., Bańk
Data ostatniej modyfikacji: 29.02.2016