dewotka

  • pejorat.  kobieta, która publicznie manifestuje swoją przesadną pobożność, niezwiązaną z głębszymi przeżyciami religijnymi, ale służącą pokazaniu jej gorliwości religijnej
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

    • stara dewotka
    • matka dewotka
  • Chciałbym, żeby to nie było tylko święto okazjonalne. Żeby ludzie nie zachowywali się, jak ta dewotka, co chodzi co niedzielę do kościoła, ale cały tydzień grzeszy.

    źródło: NKJP: (BAJ): Jestem dłużnikiem Oświęcimia, Dziennik Polski, 2005-01-28

    Merta [...] robi na mnie wrażenie dewotki, która całą mszę św. żarliwie bije się w piersi, a po wyjściu z kościoła nic nie przeszkadza jej obmówić wszystkich znajomych i sąsiadów.

    źródło: NKJP: Internet

    - No! No, no! - Zygmunt przystanął. - Pan Bóg sprawiedliwy, choć nierychliwy - ściszył tajemniczo głos i uniósł palec do góry. Na twarzy dozorczyni odmalowało się debilne zaskoczenie. Trafiona - zatopiona! Jak każda dewotka, gdy tylko powołać się przy niej na Boga.

    źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003

    Stopniowo zdołała przekonać Arka, że właściwy rytm niedzieli wyznacza nie msza o bladym świcie, kiedy w nawach jest zimno, a w całym kościele są trzy stare dewotki, tylko normalna południowa suma.

    źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo: komedia romantyczna, 2004

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dewotka
    dewotki
    D. dewotki
    dewotek
    C. dewotce
    dewotkom
    B. dewotkę
    dewotki
    N. dewotką
    dewotkami
    Ms. dewotce
    dewotkach
    W. dewotko
    dewotki

  • Zob. dewot

CHRONOLOGIZACJA:
XVIII w., Bańk
Data ostatniej modyfikacji: 29.02.2016