dialektyczny

Bowiem spokojne wykazywanie braku racji i faktu, iż przeciwnik myśli i pojmuje błędnie - jak w każdej dialektycznej dyskusji - bardziej go jeszcze rozdrażnia niż wszelkie grubiaństwo czy chamstwo.

źródło: NKJP: Internet

Stąd początek dialektycznej gonitwy, w której obsesja wątpienia zbiega się z gorączką poszukiwań nowych źródeł pewności, czego najdobitniejszym przykładem kartezjański dowód boskiej egzystencji (1641) [...].

źródło: NKJP: Mateusz Werner: Wobec nihilizmu. Gombrowicz, Witkacy, 2009

[...] jak mówi Kugelmann, a pod czym podpisaliby się zarówno Dreifuss, jak i Feigel: “Czy jest coś bardziej żydowskiego niż dyskurs, dialektyczna dyskusja, ciągłe kwestionowanie własnych pozycji, siebie i wszystkiego innego, refleksja i polemika, pozwalająca w słowach przekraczać granice, wyzwanie poprzez nieusankcjonowane mówienie, które wyostrza wrażliwość na niebezpieczeństwa i szanse?” [...].

źródło: NKJP: Katarzyna Leszczyńska: Społeczeność kontrastów, Midrasz, nr 92, 2004