popowracać (do rozmowy) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

powrócić kolejno, jeden po drugim, do przerwanej czynności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Niektórzy po kilku sekundach popowracali do przerwanych rozmów.

źródło: NKJP: Piotr Krawczyk: Plamka światła, 1997

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popowracałem +(e)m popowracał	popowracałam +(e)m popowracała	popowracałom +(e)m popowracało	popowracaliśmy +(e)śmy popowracali	popowracałyśmy +(e)śmy popowracały
2 os.	popowracałeś +(e)ś popowracał	popowracałaś +(e)ś popowracała	popowracałoś +(e)ś popowracało	popowracaliście +(e)ście popowracali	popowracałyście +(e)ście popowracały
3 os.	popowracał	popowracała	popowracało	popowracali	popowracały

bezosobnik: popowracano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		popowracajmy
2 os.	popowracaj	popowracajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popowracałbym bym popowracał	popowracałabym bym popowracała	popowracałobym bym popowracało	popowracalibyśmy byśmy popowracali	popowracałybyśmy byśmy popowracały
2 os.	popowracałbyś byś popowracał	popowracałabyś byś popowracała	popowracałobyś byś popowracało	popowracalibyście byście popowracali	popowracałybyście byście popowracały
3 os.	popowracałby by popowracał	popowracałaby by popowracała	popowracałoby by popowracało	popowracaliby by popowracali	popowracałyby by popowracały

bezosobnik: popowracano by

bezokolicznik: popowracać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: popowracawszy

gerundium: popowracanie

Rzpl

+

popowracać

+

do CZEGO

Zob. wrócić