-
1.
osoba, która w jakiejś dziedzinie wprowadza nowinki – rzeczy nowe, nieznane, nowe prądy i kierunki twórczości -
Używane zwykle z odcieniem lekceważenia
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną -
Jeśli ludzie rzeczywiście dzielą się na nowinkarzy i konserwatystów, tym ostatnim trzeba przyznać bezwzględną przewagę. Każdy nowy wynalazek, zanim zdoła się dotrzeć w praktyce i udoskonalić, stwarza sporo niewygód i zazwyczaj ustępuje rozwiązaniom już stosowanym.
źródło: NKJP: Krzysztof Zanussi: Polityka, 2004
Ksiądz nowinkarz, postmodernista, wprowadza do liturgii osoby świeckie - a nie są to ministranci, szafarze komunii św. czy kościelny po kolekcie, lecz literaci, plastycy, śpiewacy, aktorzy [...].
źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Sacrum zmieszane z profanum, Dziennik Bałtycki, 2011
Zwolennicy „uprzęży lilienfeldzkiej” (było to [..] wiązanie silnie mocujące stopę na desce, co ułatwiało według ówczesnych pojęć ewolucje w trudnym terenie) skakali do oczu nowinkarzom propagującym wiązania norweskie, rzemienne i dość luźno łączące nartę z podeszwą buta.
źródło: NKJP: Stanisław Zieliński: W stronę Pysznej, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nowinkarz
nowinkarze
ndepr nowinkarze
depr D. nowinkarza
nowinkarzy
C. nowinkarzowi
nowinkarzom
B. nowinkarza
nowinkarzy
N. nowinkarzem
nowinkarzami
Ms. nowinkarzu
nowinkarzach
W. nowinkarzu
nowinkarze
ndepr nowinkarze
depr -