-
2.
coś uważanego przez mówiącego za niedorzeczne lub bezsensowne -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
- gadać, wygadywać; pisać wypisywać; powtarzać... durnoty
-
To jest durnota, panie redaktorze, żebym ja siedział w domu i nie mógł kumplom w robocie imienin urządzić.
źródło: NKJP: Wojciech Ogrodziński: W imieniny Ignacy nie przychodzi do pracy, Polityka, 1980
Rok 2008 obfitował w mniejsze i większe durnoty, od których niejednemu krytykowi przybyło siwych włosów, przez które niejedna krytyczka zrezygnowała z pracy, widząc, jak wiele zmarszczek pojawia się na jej twarzy.
źródło: NKJP: Michał Foerster: Prima Aprilis: Nie czytajcie tego – rok 2008, Esensja, 2009-04-08
[...] odwrotnie proporcjonalnie to tak, że im większa popularność danej osoby, tym mniejsza jej faktyczna wartość. To jest właśnie zasada wszech zasad medialnych - miernoty na świecznik i na ekrany telewizorów, aby swoimi durnotami podnosiły oglądalność.
źródło: NKJP: Stefan: Aura popularis, Gazeta Radomszczańska, 2009-11-03
Politycy dają nam odpocząć od siebie, wyjeżdżają na wakacje. Media, cierpiące wówczas na brak durnot przez nich wygadywanych i komentowanych - wynajdują sobie inne durnoty.
źródło: NKJP: Włodzimierz Jurasz, Dariusz Łanocha: Czy wierzysz w UFO, Gazeta Krakowska, 2004-07-24
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. durnota
durnoty
D. durnoty
durnot
C. durnocie
durnotom
B. durnotę
durnoty
N. durnotą
durnotami
Ms. durnocie
durnotach
W. durnoto
durnoty
-
Zob. durny