twój
-
używane w odniesieniu do obiektów związanych z osobą, do której zwraca się osoba mówiąca lub pisząca
-
W mowie potocznej formy m1 i ż używane samodzielnie w odniesieniu do osoby, która jest partnerem życiowym adresata wypowiedzi, np. Spotkałem wczoraj twojego na ulicy.
Formy lm używane także samodzielnie, np. Co nowego u twoich?. -
ATEMATYCZNY
-
- twój brat, mąż, syn; klient, sąsiad; dom; honor; twoja córka, żona; godność, uroda; twoje szczęście, zachowanie; twoje dzieci; dłonie, oczy; emocje, oczekiwania, pragnienia; zasługi
- mój i twój
-
[....] jesteś tutaj potrzebny, bo ktoś musi przygotować ludzi, twój wyjazd więc nie wchodzi w rachubę.
źródło: NKJP: Teresa Torańska: Oni, 1985
Cztery tygodnie temu oddałam całą sumę twojej żonie.
źródło: NKJP: Maria Król-Fijewska: Stanowczo, łagodnie, bez lęku, 1992
Kto jest twoim największym wrogiem?
źródło: NKJP: Rozmowa bezpośrednia
- Nie mogę nadążyć za twoimi myślami - powiedziałem, daremnie starając się pochwycić główny wątek jego myśli.
źródło: NKJP: Marek Jarosz: Wspomnienia psychiatry, 2001
Dziś mam chwilkę czasu, niestety nie wiem, czy list ten będzie w twych rękach prędko.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. twój
twój
twój
twoje
książk. twe
twoja
książk. twa
D. twojego
książk. twego
twojego
książk. twego
twojego
książk. twego
twojego
książk. twego
twojej
książk. twej
C. twojemu
książk. twemu
twojemu
książk. twemu
twojemu
książk. twemu
twojemu
książk. twemu
twojej
książk. twej
B. twojego
książk. twego
twojego
książk. twego
twój
twoje
książk. twe
twoją
książk. twą
N. twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoją
książk. twą
Ms. twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twojej
książk. twej
W. twój
twój
twój
twoje
książk. twe
twoja
książk. twa
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. twoi
twoi
twoje
książk. twe
twoje
książk. twe
D. twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
C. twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
twoim
książk. twym
B. twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoje
książk. twe
N. twoimi
książk. twymi
twoimi
książk. twymi
twoimi
książk. twymi
twoimi
książk. twymi
Ms. twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
twoich
książk. twych
W. twoi
twoi
twoje
książk. twe
twoje
książk. twe
-
psł. *tvojь 'należący do ciebie, dotyczący ciebie, twój'
z prabałt.-słow. *tu̯a-i̯a-