-
1.
człowiek lub przedmiot, który doprowadził do klęski kogoś lub coś innego -
ATEMATYCZNY
-
- pogromca faworytów, komunizmu, szatana; ognia
-
Wspomniała, że Jan III Sobieski przeszedł do historii jako znakomity wódz, pogromca Turków spod Chocimia i Wiednia.
źródło: NKJP: Nauczyciel odwagi i patriotyzmu, Gazeta Tczewska, 2008-03-14
Bardzo chciał być postrzegany jako demokrata, pogromca komunizmu.
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Dobre miejsce do umierania, 2005
Mam pytanko: czy herbata czerwona to rzeczywiście pogromca tłuszczu, wspomaga odchudzanie i jednocześnie wpływa na cały organizm?
źródło: NKJP: Internet
Groszek znany był po obu stronach Bugu jako pewny siebie drobny oszust, naciągacz, pogromca pijaczków, co da w mordę i oskubie.
źródło: NKJP: Jerzy Danilewicz: Zwany Groszkiem, Polityka, nr 2696, 2009-03-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pogromca
pogromcy
ndepr pogromce
depr D. pogromcy
pogromców
C. pogromcy
pogromcom
B. pogromcę
pogromców
N. pogromcą
pogromcami
Ms. pogromcy
pogromcach
W. pogromco
pogromcy
ndepr pogromce
depr -
+ pogromca + KOGO/CZEGO -
Zob. gromić