-
2.
osoba, która tresuje dzikie zwierzęta lub - w baśniach, legendach itp. - stwory mitologiczne lub baśniowe -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
- pogromca smoków, zwierząt
-
Dyrygent [...] tym odznacza się od zwyczajnych pogromców zwierząt, że ani batem, ani rewolwerem, tylko łagodnym obchodzeniem się przyzwyczaja zwierzęta do posłuszeństwa.
źródło: NKJP: W dawnym Poznaniu, Gazeta Poznańska, 2004-08-21
Ci osławieni pogromcy węży polegają przy tym nie tylko na swej bystrości oraz szybkości reakcji.
źródło: NKJP: Joanna Komorowska: Zjadliwy obiadek, Wiedza i Życie nr 6/1997, 1997
Martwicie się, że sława pogromcy smoka przypadnie komu innemu?
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Smoczy Pakt, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pogromca
pogromcy
ndepr pogromce
depr D. pogromcy
pogromców
C. pogromcy
pogromcom
B. pogromcę
pogromców
N. pogromcą
pogromcami
Ms. pogromcy
pogromcach
W. pogromco
pogromcy
ndepr pogromce
depr -
+ pogromca + CZEGO -
Zob. gromić