postrzyc - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przest. ostrzyc włosy

[postszyc] lub [posczszyc] lub [poszczszyc]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Pielęgnacja ciała

czynności związane z pielęgnacją ciała i ich efekty

synonimy:

ostrzyc

	Młody Chmielnicki miał już dość wojowania, które w każdej chwili mogło skończyć się utratą głowy w Moskwie. Wolał więc postrzyc głowę jako mnich brat Gedeon i osiąść w monasterze, co i tak go nie uchroniło przed światem wielkiej polityki i wojen. źródło: NKJP: Zagrożenie ze Wschodu, Dziennik Polski, 2001-01-19
	Wozili od gminy do gminy i powieźli do Bełza. Tam włosy nam postrzygli. źródło: NKJP: Lidia Ostałowska: Losy, Gazeta Wyborcza, 1994-08-05
	Niektórzy, naśladując wielkomiejskich elegantów, postrzygli brody i czupryny. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2002
	Tam, gdy wszyscy się już najedli, tajemniczy przybysze postrzygli syna gospodarzy „i nadali mu imię Siemowita na wróżbę przyszłych losów”. źródło: NKJP: Marek Kazimierz Barański: Dynastia Piastów w Polsce, 2005

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	postrzygłem +(e)m postrzygł	postrzygłam +(e)m postrzygła	postrzygłom +(e)m postrzygło	postrzygliśmy +(e)śmy postrzygli	postrzygłyśmy +(e)śmy postrzygły
2 os.	postrzygłeś +(e)ś postrzygł	postrzygłaś +(e)ś postrzygła	postrzygłoś +(e)ś postrzygło	postrzygliście +(e)ście postrzygli	postrzygłyście +(e)ście postrzygły
3 os.	postrzygł	postrzygła	postrzygło	postrzygli	postrzygły

bezosobnik: postrzyżono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		postrzyżmy
2 os.	postrzyż	postrzyżcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	postrzygłbym bym postrzygł	postrzygłabym bym postrzygła	postrzygłobym bym postrzygło	postrzyglibyśmy byśmy postrzygli	postrzygłybyśmy byśmy postrzygły
2 os.	postrzygłbyś byś postrzygł	postrzygłabyś byś postrzygła	postrzygłobyś byś postrzygło	postrzyglibyście byście postrzygli	postrzygłybyście byście postrzygły
3 os.	postrzygłby by postrzygł	postrzygłaby by postrzygła	postrzygłoby by postrzygło	postrzygliby by postrzygli	postrzygłyby by postrzygły

bezosobnik: postrzyżono by

bezokolicznik: postrzyc

imiesłów przysłówkowy uprzedni: postrzygłszy

gerundium: postrzyżenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: postrzyżony

odpowiednik aspektowy: postrzygać

	+	postrzyc	+	KOGO
	+	postrzyc	+	(KOMU) + CO

Zob. strzyc