-
1.
używanie czegoś -
ATEMATYCZNY
-
- prywatny, swój, własny; dobry, właściwy, wyłączny; trwały użytek; codziennego, domowego, osobistego, powszechnego; jednorazowego, wielokrotnego użytku; użytek cywilny; publiczny, wewnętrzny
- na użytek filmu; firmy, komisji, mediów, opinii publicznej; kampanii
- dostępny, gotowy, zdatny do użytku
- robić/zrobić użytek z czego
- dopuścić/dopuszczać, oddać/oddawać; przekazać, przeznaczyć do użytku; nadać się/nadawać się; wycofać, wyłączyć; wyjść z użytku
-
Aktorzy na użytek mediów często opowiadają, że tak naprawdę są skromni i poczciwi, chociaż w rzeczywistości różnie to wygląda.
źródło: NKJP: Łukasz Maciejewski: Prawdziwy hulaka, Gazeta Poznańska, 2005-11-18
Poprawka pięćdziesiąta dziewiąta wydłuża terminy warunkujące zwolnienie z podatku z tytułu importu rzeczy osobistego użytku sprowadzanych w ramach przesiedlenia.
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 57. posiedzenia Senatu RP w dniu 4 marca 2004 r.
Kawa zbożowa do niedawna była napojem bardzo rozpowszechnionym. ostatnio została wyparta z codziennego użytku przez kawę naturalną i herbatę.
źródło: NKJP: Stanisław Olko: Makrobiotyka w polskiej kuchni czyli Powrót do dawnego naturalnego sposobu odżywiania, 1993
Pracownicy sanepidu uczulają także właścicieli domów i lokali, które zostały zalane, aby przed ponownym użytkiem również je zdezynfekować odpowiednimi środkami.
źródło: NKJP: (pach): Bez wody, przez wodę, Gazeta Krakowska, 2004-08-04
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. użytek
użytki
D. użytku
użytków
C. użytkowi
użytkom
B. użytek
użytki
N. użytkiem
użytkami
Ms. użytku
użytkach
W. użytku
użytki
-
ogsł. *užitъkъ 'użycie, używanie, użytkowanie'
Rzeczownik od imiesłowu biernego użyty (< psł. *u-žitъ od przedrostkowego czasownika *u-žiti, *u-živǫ ‘użyć, zastosować’) z przyrostkiem -ek (< *-ъkъ)