triumfalizm
rzadziej tryumfalizm
-
książk. przesadne okazywanie zadowolenia i dumy z odniesionego sukcesu
-
- rzadziej tryumfalizm
-
[trjumfalism] lub [tryjumfalism] lub [tryumfalism]. Ms. lp wymawiane: [trjumfaliźmie] lub [tryjumfaliźmie] lub [tryumfaliźmie] lub [trjumfalizmie] lub [tryjumfalizmie] lub [tryumfalizmie]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne -
- nuta triumfalizmu
-
Z wielkim triumfalizmem mówi się o dopłatach bezpośrednich, wszak to dla rolników żywa gotówka.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 14.10.2003
Triumfalizm jest bliższy ziemskim kryteriom skuteczności i siły niż twarde wymagania Ewangelii.
źródło: NKJP: Wacław Hryniewicz: „Uniżenie Boga, uniżenie Kościoła”, Tygodnik Powszechny, numer 47, 1994
Podczas posiedzenia Rady Naczelnej SdRP Kwaśniewski mówił: - Musimy wystrzegać się triumfalizmu. Także w dole, w regionach. Pamiętajmy, że dziś możemy mniej, bo większa jest nasza odpowiedzialność.
źródło: NKJP: Dominika Wielowieyska: Kwaśniewski: Muszę wszystkie siły polityczne traktować na równi, Gazeta Wyborcza, 1995-11-27
A więc w całym konflikcie zderzył się amerykański tryumfalizm Busha z prowincjonalizmem Schrödera, który jakoś tam ma rację, ale nie trafił w sedno sprawy.
źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Burza nad Atlantykiem, Polityka, 2002-10-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. triumfalizm
triumfalizmy
D. triumfalizmu
triumfalizmów
C. triumfalizmowi
triumfalizmom
B. triumfalizm
triumfalizmy
N. triumfalizmem
triumfalizmami
Ms. triumfalizmie
triumfalizmach
W. triumfalizmie
triumfalizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. triumphalism
niem. Triumphalismus
Od: triumf