kindżał
-
długi, zaostrzony z obu stron nóż, prosty albo zakrzywiony, używany jako broń lub narzędzie w krajach Azji
-
[kindżał]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
hiperonimy: nóż
-
Był w gablocie turecki kindżał. Rękojeść wysadzana brylantami i krzywa klinga z błękitnej stali. Gdyby nie strach przed wstydem, gdyby nie mama, a przede wszystkim gdyby nie szkło gabloty, chyba bym nie wytrzymał i ukradł.
źródło: NKJP: Tomek Tryzna: Idź, kochaj i niech ci nie pomoże żadna na ziemi rzecz, 2010
[...] Nagle jego głos, głos tego smagłego mężczyzny w czarnych szarawarach, opiętych szerokim pasem, za którym tkwił starodawny kindżał w srebrnej pochwie wysadzanej drogimi kamieniami, [...] przemienił się nie do poznania [...].
źródło: NKJP: Andrzej Czcibor-Piotrowski: Cud w Esfahanie, 2001
Jeden z miejscowych kolekcjonerów białej broni poinformował nas, że w jego kolekcji znalazł się bardzo rzadki eksponat, mongolski kindżał. Nóż podobno znaleziono w okolicach Lubania [...].
źródło: NKJP: (Len): Spory kindżał, Gazeta Wrocławska, 2001-10-15
Upomniałam się o moją własność, nie rozumieli, ale domyślili się, o co mi chodzi i wtedy jeden z nich wstał, wyciągnął kindżał i, zbliżywszy się do mnie, chwycił mnie za włosy, wykonując ruch, jakby chciał mi poderżnąć gardło.
źródło: NKJP: Internet
Zbyt wielu Rosjan ginęło na bazarach od strzałów lub ciosów zadanych kindżałem, a zabójców nigdy nie udawało się schwytać.
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Wieże z kamienia, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kindżał
kindżały
D. kindżału
kindżałów
C. kindżałowi
kindżałom
B. kindżał
kindżały
N. kindżałem
kindżałami
Ms. kindżale
kindżałach
W. kindżale
kindżały
-
ros. kinžál
z gruz. khanǯali 'sztylet'
1 połowa XIX w., Sław
Od 2. połowy XVI w. gindżał.