-
2.
obóz wojskowy ufortyfikowany rzędem sczepionych łańcuchami wozów -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną -
hiperonimy: obóz
-
- polski tabor
- obrona taboru
- atak, szturm na tabor
- obrona w taborze
- bronić się w taborze
-
Hetmani byli za obroną w staropolskim taborze, z możliwością zwrotu zaczepnego.
źródło: NKJP: Okrutna wojna przegranych, Dziennik Polski, 2001-01-12
Najpierw wypadła rota strzelcza Mikołaja Iskrzyckiego, która po zasypaniu wroga strzałami rozsypała się na boki, dając miejsce do ataku kopijnikom i husarzom, jednocześnie ogień rozpoczęła artyleria w taborze.
źródło: NKJP: Internet
Następnie jazda opanowała okoliczne wzgórza, czekając na nadejście piechoty i artylerii, niezbędnych do szturmu na tabor.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. tabor
tabory
D. taboru
taborów
C. taborowi
taborom
B. tabor
tabory
N. taborem
taborami
Ms. taborze
taborach
W. taborze
tabory
-
czes. Tábor (nazwa miejscowa)
Od nazwy założonego przez husytów w 1420 r. miasta Tábor, nazwanego tak według biblijnej góry Tabor. Przeciwnicy husytów w XV w. nazwę miejscową przenieśli na mieszkańców, na tego typu umocnienia jak w Taborze, potem na umocniony obóz, na obóz otoczony wozami itp. Wyraz ten z czeskiego trafił do większości języków słowiańskich, także do niemieckiego, węgierskiego, skąd do tureckiego, a poza tym do wielu języków Europy, Afryki i Azji. (Bor., Basaj/Siatkowski).
W takim razie niesłusznie wcześniej wyprowadzano z tur. tabur ‛obóz wojskowy, otoczony rzędem związanych wozów’.