-
1.
zjadanie przez człowieka lub zwierzę osobników należących do tego samego gatunku -
Ms. lp wymawiany: [kanibaliźmie] lub [kanibalizmie].
-
[kanibalism] lub [kanibalizm]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
przestępstwa
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwyczaje i zachowania zwierząt -
- rytualny kanibalizm
- akt; przypadki kanibalizmu
- uprawiać, praktykować kanibalizm
-
Już w protokulturze pojawiały się łowy, kanibalizm jako samożerność, a polowanie na istoty własnego gatunku było w neolicie czy paleolicie zjawiskiem możliwym, choć nie wiadomo, czy pewnym [...].
źródło: NKJP: Stanisław Lem: Fiasko, 1987
Głód popchnął do kanibalizmu kilku ocalałych pasażerów samolotu, który rozbił się w Alpach w 1972 roku.
źródło: NKJP: Artur Włodarski: Ile mamy z kanibali?, Gazeta Wyborcza, 1998-05-29
Piranie nie mają oporów nawet w zjadaniu się nawzajem. Do rybiego kanibalizmu dochodzi, gdy opadają wody w Pantanalu i w odciętych od rzek stawach pozostają uwięzione drapieżne, głodne osobniki.
źródło: NKJP: Olgierd Budrewicz: Piekło w kolorach, 1997
Szok potęgowały barbarzyńskie obyczaje Majów, na wyspach graniczące z kanibalizmem, a wszędzie objawiające się w rytuałach krwi.
źródło: NKJP: Jan Gać: W ojczyźnie Majów, 2007
Według Arensa większość relacji o praktykach ludożerczych jest całkowicie niewiarygodna, a żaden z autorów piszących o kanibalizmie nigdy nie był świadkiem uczty ludożerczej.
źródło: NKJP: Stanisław Dubiski: Smak serca, Polityka, 2000-02-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kanibalizm
kanibalizmy
D. kanibalizmu
kanibalizmów
C. kanibalizmowi
kanibalizmom
B. kanibalizm
kanibalizmy
N. kanibalizmem
kanibalizmami
Ms. kanibalizmie
kanibalizmach
W. kanibalizmie
kanibalizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. cannibalism
fr. cannibalisme
niem. Kannibalismus
Od: kanibal