-
1.
pot. ktoś, kto zawodowo naprawia uszkodzone przedmioty lub sprzęty -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
stan skupienia, trwałość materii -
- Dobre czasy dla mechaników się skończyły - twierdzi naprawiacz maszyn. - Niegdyś instytucje posiadały po kilkaset maszyn do pisania. Trzeba było je konserwować, naprawiać. Tak samo jak współcześnie czyni się to z komputerami.
źródło: NKJP: (mas): Ozdoba każdego biura, Gazeta Krakowska, 2002-04-17
Naprawiacz starych rowerów, sponsor amatorskich zespołów, za co dostał kilka medali i tytuł mecenasa kultury miasta Krakowa.
źródło: NKJP: Monika Frenkiel: Człowiek zdolny do wzruszeń, Gazeta Krakowska, 2005-07-15
Nie ma co ukrywać: zawód naprawiacza piór odchodzi dziś do lamusa. Gdy pana Mariana zabraknie, nikt już w Krakowie nie naprawi wysłużonego, ulubionego wiecznego pióra.
źródło: NKJP: Katarzyna Siwiec: Czarodziej wiecznych piór, Gazeta Krakowska, 2002-01-20
Nie sądzę, aby naprawiacze płyt głównych robili kokosy. Współczesne płyty nie padają tak często, są o wiele tańsze.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. naprawiacz
naprawiacze
D. naprawiacza
naprawiaczy
C. naprawiaczowi
naprawiaczom
B. naprawiacza
naprawiaczy
N. naprawiaczem
naprawiaczami
Ms. naprawiaczu
naprawiaczach
W. naprawiaczu
naprawiacze
-
+ naprawiacz + (CZEGO) -
Zob. prawić