kmieć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. rolnik

  • 2.

    książk.  osoba mieszkająca na wsi i zajmująca się uprawą roli
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Ziemia

    rolnictwo

  • synonimy:  chłop
    kmiot
    kmiotek
    rolnik
    włościanin
    wsiur
    hiperonimy:  gospodarz
  • Aż tu raptem ster rządu ujął w ręce silny kmieć, krew z naszej krwi, kość z naszej kości, prawy potomek Witosa - i nadzieja wstąpiła w serca.

    źródło: NKJP: Jaroslaw Krawczyk: Kolczyki Izoldy, Gazeta Wyborcza, 1994-07-15

    Wsi w czasie okupacji jednak było lżej, przede wszystkim z aprowizacją. Niby Niemcy wszystko zabierali, rekwirowali, ale kto tam polskiemu kmieciowi wszystko zarekwiruje.

    źródło: NKJP: Tomasz Domaniewski: Niedaleko od prawdy, 1978

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kmieć
    kmiecie
    ndepr
    kmiecie
    depr
    D. kmiecia
    kmieci
    C. kmieciowi
    kmieciom
    B. kmiecia
    kmieci
    N. kmieciem
    kmieciami
    Ms. kmieciu
    kmieciach
    W. kmieciu
    kmiecie
    ndepr
    kmiecie
    depr
  • psł. *kъmetь 'wielmoża, wysoki urzędnik; zamożny chłop, wieśniak'

    Jest to zapożyczenie jakiejś romańskiej formy *comĕte, *cumĕte, kontynuującej biernik łac. comes, comitis 'towarzysz wodza; członek orszaku władcy'.