obocznie

Imię to występuje w rozmaitych wariantach, z których z czasem wybija się dominujący - Leszek. Prawidłowymi formami tego imienia są formy zakończone na -ek , a więc Lestek lub obocznie Leszek.

źródło: NKJP: Internet

To jest słowo, które zostało przywrócone polszczyźnie już w końcu lat siedemdziesiątych. To jest słowo, którego używa się też w Episkopacie. I to jest słowo, które występowało w naszym języku do początku XX wieku, obocznie ze słowem „wzbogacić”.

źródło: NKJP: 84. posiedzenie Senatu RP, stenogram, wersja robocza, 2005

Wiedzielibyśmy więcej, gdyby udało się ustalić w jakich kontekstach używano -ek, a w jakich -ec. Ponieważ wiadomo, że -ek i -ec funkcjonowały obocznie i to w takiej samej funkcji słowotwórczej (podawane wcześniej przykłady: garnek - garniec, baranek - baraniec, dzwonek - dzwoniec, stołek - stolec itp.), to jeden z nich (niekoniecznie starszy, poza tym dlaczego -ec miałoby być starsze) musiał wcześniej czy później albo zaniknąć, albo utracić produktywność w obrębie tej samej, co konkurencyjna forma, wartości kategorialnej.

źródło: NKJP: Internet

Prócz „bandytów” czeczeńskich byli również „bandyci” ukraińscy, litewscy, afgańscy obocznie zwani dudajewcami, banderowcami, leśnymi braćmi czy duszmanami.

źródło: NKJP: Krystyna Kurczab-Redlich: Urny wśród ruin, Polityka, 2003-10-04

Spójka występuje też w niektórych wypadkach między końcówką a cechą czasową lub między tematem a cechą czasową. Sama spójka nie niesie za sobą żadnej informacji semantycznej ani nie służy do rozróżniania form gramatycznych, a pojawia się tylko obocznie przy niektórych połączeniach tematu lub cechy czasowej z końcówką fleksyjną.

źródło: NKJP: Internet