pogadanka - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

podany w przystępny sposób wykład na jakiś temat

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

szkoła

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

pozaszkolne formy nauczania

hiperonimy:

wykład

radiowa, telewizyjna; profilaktyczna; krótka; specjalna pogadanka; pogadanka uświadamiająca, wychowawcza
pogadanka dla dzieci, dla młodzieży, dla rodziców, dla uczniów, dla żołnierzy
pogadanka o bezpieczeństwie, o feminizmie, o higienie, o języku polskim, o narkotykach, o szkodliwości czegoś
pogadanka i dyskusja, pogadanka i film, pogadanka i pokaz, pogadanka i prelekcja, pogadanka i wykład
forma pogadanki; cykl pogadanek
wysłuchać/słuchać pogadanki
zorganizować/organizować; mieć, przeprowadzić/prowadzić, wygłosić/wygłaszać pogadankę
pogadanka na temat czegoś

	W szkole przeprowadzono profilaktyczne pogadanki na temat szkodliwości picia. źródło: NKJP: (RW): Tuchola: Lubiewo. Za picie na zabawie naganne na półrocze, Gazeta Pomorska, 2009-12-28
	W roku 1952 poproszono mnie o wygłoszenie cyklu pogadanek o polskiej literaturze okresu międzywojennego dla grupy młodych aktywistów partyjnych. źródło: NKJP: Ryszard Matuszewski: Alfabet: wybór z pamięci 90-latka, 2004
	Pani Ilona od szesnastu lat zajmuje się problemem narkomanii. Prowadzi pogadanki, prelekcje, spotkania z młodzieżą w szkołach na terenie całego województwa. źródło: NKJP: Łukasz Płoszczański: Chcą pomóc, Gazeta Wrocławska, 2003-10-30
	Nowak chciał Polaków wychowywać i uczyć. Robił to bardzo umiejętnie w swoich pogadankach radiowych i telewizyjnych. źródło: NKJP: Maciej Wierzyński: Młodzieńczy głos, Polityka, 2005-01-29

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

+

pogadanka

+

(o KIM/CZYM)