prekursorstwo

Pierwsze pokolenie czytelników chłonęło treść, wymowę polityczną i warstwę uczuciową tych utworów. Nas dziś zachwyca także mistrzostwo formalne opisów przyrody w Panu Tadeuszu, prekursorstwo liryk lozańskich Mickiewicza, wirtuozeria dygresji w Beniowskim Słowackiego.

źródło: NKJP: Stefan Kieniewicz: Historia Polski 1795-1918, 1996

Gdybym miał u Kurosawy szukać czegoś w stylu „prekursorstwa kina akcji” to bezwzględnie wskazałbym „Sinobrodego”. Jest tam w zasadzie jedna scena walki i walki wręcz (w samym finale filmu). Ale tę scenę mogę oglądać w kółko - jak sceny pościgów samochodowych w „Bullit'cie”.

źródło: NKJP: Internet

Zdaje mi się, że aby zstąpić do głębi jego przedstawień trzeba odejść zarówno od rozważań w kategoriach czysto historyczno--estetycznych (geneza, nurty, wpływy, zapożyczenia, prekursorstwo, elementy biograficzne itp.), które dominują w analizach historyków sztuki, jak i od czysto technicznego języka opisu, którego tak świetnym i fachowym eksponentem był sam malarz.

źródło: NKJP: Dariusz Czaja: Lekcje ciemności, 2009

[...] ich bibliotece, którą zdążyli przed posuwającymi się doliną Jordanu Rzymianami ukryć w pobliskich pieczarach, zawdzięczamy szczegółowe wiadomości o nich z pierwszej ręki; wiadomości, które pozwalają udowodnić prekursorstwo essenizmu wobec pierwotnego chrześcijaństwa pod wieloma istotnymi względami.

źródło: NKJP: Internet

W ten sposób pokolenie Młodej Polski stawało się istotnym ogniwem w walce o niepodległość narodową i o wolność sztuki w niepodległym państwie. To prekursorstwo epoki w stosunku do zjawisk określanych dziś nazwą rewolucji artystycznej XX stulecia, ujawniło się szczególnie dobitnie w swoistej prefiguracji chronologicznie późniejszych, ale znamiennie charakterystycznych tendencji ideowych i estetycznych.

źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994