ambiwalencja

Ambiwalencję samotności reprezentują poglądy A.Camusa (1913-1960). Uznaje on ją albo za przekleństwo człowieka, albo wzbogacenie, szansę na szczęście, stan upragniony.

źródło: NKJP: Elżbieta Dubas: Edukacja dorosłych w sytuacji samotności i osamotnienia, 2000

W jego pojęciu o sztuce nie mieściła się ambiwalencja wartości moralnych i obyczajowych, tak powszechna w kinie dzisiejszym, dobro musiało zwyciężać, zło musiało być ukarane, nieuczciwość nie mogła popłacać [...]

źródło: NKJP: Teodor Krzysztof Toeplitz: Mój wybór : rzeczy mniejsze, 1998

Huxley umożliwił czytelnikowi podjęcie próby utożsamienia się z postaciami powieści, a tym samym szczególnego doświadczenia ambiwalencji doznań: od skrajnej obcości po dotkliwą bliskość.

źródło: NKJP: Mateusz Werner: Wobec nihilizmu. Gombrowicz, Witkacy, 2009

Czytelnik ciągle ma do czynienia z ambiwalencją Dobra i Zła, a pozytywny bohater wielokrotnie stoi przed tragicznym wyborem [...]

źródło: NKJP: Mirosław Pęczak: Hogwart czy Narnia?, Polityka, 2008-02-02