-
2.
psych. jednoczesne przeżywanie przeciwstawnych uczuć i pragnień w stosunku do tych samych osób, przedmiotów lub sytuacji -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- silna ambiwalencja; ambiwalencja emocjonalna, uczuciowa; moralna
- przeżywać, tolerować ambiwalencję
-
[...] lękowo-ambiwalentny styl przywiązania tworzy się u dzieci mających opiekunów niekonsekwentnych i apodyktycznych, budzących poczucie niepokoju, [...] Takie dzieci jako osoby dorosłe cechuje ambiwalencja w bliskich związkach, wynikająca z pragnienia bliskości połączonego z obawą jej utraty.
źródło: NKJP: Eugenia Mandal: Miłość, władza i manipulacja w bliskich związkach: 2008
[...] pacjent zaczyna tolerować przeciwstawne uczucia w stosunku do jednej i tej samej osoby. To tolerowanie ambiwalencji i komunikowanie jej za pomocą słów jest dużym krokiem naprzód w rozwoju pacjenta.
źródło: NKJP: NKJP: Agnieszka Leźnicka Łoś: Nauczyć się kochać : terapia psychoanalityczna w teorii i praktyce, 2002
Ten specyficzny związek między libido i agresją powoduje u osoby dorosłej pojawienie się nieświadomej ambiwalencji wobec innych ludzi, która w sytuacji zawodu lub odrzucenia może wpływać na wyzwalanie się nienawiści niszczącej słabe uczucia miłości.
źródło: NKJP: Lidia Cierpiałkowska: Psychopatologia, 2009
W górach skalistych i przepaścistych w sposób wręcz laboratoryjny można obserwować tę ambiwalencję strachu i fascynacji, której poddają się turyści.
źródło: NKJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach : wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979
Wartości religijne i wartości wewnętrzne znalazły się za burtą, a przynajmniej na marginesie. To zrodziło ambiwalencję moralną w nas wszystkich, szczególnie w ludziach wykształconych. Ta ambiwalencja moralna paraliżuje [...] nasze myślenie intelektualne i badawcze.
źródło: NKJP: Henryk Skolimowski: Natura wiedzy Zachodu a kryzysy obecnego świata, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2002-05-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ambiwalencja
ambiwalencje
D. ambiwalencji
ambiwalencji
neut ambiwalencyj
char C. ambiwalencji
ambiwalencjom
B. ambiwalencję
ambiwalencje
N. ambiwalencją
ambiwalencjami
Ms. ambiwalencji
ambiwalencjach
W. ambiwalencjo
ambiwalencje
-
+ ambiwalencja + (w CZYM)
+ ambiwalencja + (wobec KOGO/CZEGO) -
niem. Ambivalenz
łac. ambō 'obydwa' + łac. valentia 'siła; odwaga; zdolność; wartość'