ambiwalencja

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. postawa

  • 2.

    psych.  jednoczesne przeżywanie przeciwstawnych uczuć i pragnień w stosunku do tych samych osób, przedmiotów lub sytuacji
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • silna ambiwalencja; ambiwalencja emocjonalna, uczuciowa; moralna
    • przeżywać, tolerować ambiwalencję
  • [...] lękowo-ambiwalentny styl przywiązania tworzy się u dzieci mających opiekunów niekonsekwentnych i apodyktycznych, budzących poczucie niepokoju, [...] Takie dzieci jako osoby dorosłe cechuje ambiwalencja w bliskich związkach, wynikająca z pragnienia bliskości połączonego z obawą jej utraty.

    źródło: NKJP: Eugenia Mandal: Miłość, władza i manipulacja w bliskich związkach: 2008

    [...] pacjent zaczyna tolerować przeciwstawne uczucia w stosunku do jednej i tej samej osoby. To tolerowanie ambiwalencji i komunikowanie jej za pomocą słów jest dużym krokiem naprzód w rozwoju pacjenta.

    źródło: NKJP: NKJP: Agnieszka Leźnicka Łoś: Nauczyć się kochać : terapia psychoanalityczna w teorii i praktyce, 2002

    Ten specyficzny związek między libido i agresją powoduje u osoby dorosłej pojawienie się nieświadomej ambiwalencji wobec innych ludzi, która w sytuacji zawodu lub odrzucenia może wpływać na wyzwalanie się nienawiści niszczącej słabe uczucia miłości.

    źródło: NKJP: Lidia Cierpiałkowska: Psychopatologia, 2009

    W górach skalistych i przepaścistych w sposób wręcz laboratoryjny można obserwować tę ambiwalencję strachu i fascynacji, której poddają się turyści.

    źródło: NKJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach : wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979

    Wartości religijne i wartości wewnętrzne znalazły się za burtą, a przynajmniej na marginesie. To zrodziło ambiwalencję moralną w nas wszystkich, szczególnie w ludziach wykształconych. Ta ambiwalencja moralna paraliżuje [...] nasze myślenie intelektualne i badawcze.

    źródło: NKJP: Henryk Skolimowski: Natura wiedzy Zachodu a kryzysy obecnego świata, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2002-05-01

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ambiwalencja
    ambiwalencje
    D. ambiwalencji
    ambiwalencji
    neut
    ambiwalencyj
    char
    C. ambiwalencji
    ambiwalencjom
    B. ambiwalencję
    ambiwalencje
    N. ambiwalencją
    ambiwalencjami
    Ms. ambiwalencji
    ambiwalencjach
    W. ambiwalencjo
    ambiwalencje
  • bez ograniczeń + ambiwalencja +
    (w CZYM)
    bez ograniczeń + ambiwalencja +
    (wobec KOGO/CZEGO)
  • niem. Ambivalenz

    łac. ambō 'obydwa' + łac. valentia 'siła; odwaga; zdolność; wartość'