-
2.
pejorat. suma pieniędzy wypłacana komuś, której wielkość oceniana jest przez mówiącego jako niewystarczająca -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
wynagrodzenie za pracę -
Później idzie się na emeryturę i dostaje zwykle skromną jałmużnę, za którą czasem nie można nawet kupić leków. Nie czarujmy się - to wizja życia w stresie i biedzie.
źródło: NKJP: Sebastian Schabowski: Psychologia osiągnięć, 2008
Może zabraknąć pieniędzy na leczenie pacjentów chorych na białaczkę – Jałmużna, jaką daje Narodowy Fundusz Zdrowia, nie starcza na najpotrzebniejsze leki - alarmuje profesor Andrzej Lange, szef Dolnośląskiego Centrum Transplantacji.
źródło: NKJP: Barbara Chabior: Komu ratować życie, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-07-09
Za to z budżetu państwa wypłaca im się nędzną jałmużnę i co miesiąc grozi utratą „posady”.
źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Brak kleju, Gazeta Wyborcza, 1992-03-19
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. jałmużna
jałmużny
D. jałmużny
jałmużn
C. jałmużnie
jałmużnom
B. jałmużnę
jałmużny
N. jałmużną
jałmużnami
Ms. jałmużnie
jałmużnach
W. jałmużno
jałmużny
Inne uwagi
Zwykle lp
-
st.czes. almužna
z st.-w.-niem. almōsan, alamuosan
W niemieckim jest to zapożyczenie łac. śred. alimosina, łac. elēmosina, eleemosyna, a to ostatecznie z gr. eleēmosýnē 'litość; jałmużna'.