-
4.
książk. długa, rozwlekła opowieść -
[epopeja]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
- niekończąca się epopeja; całe epopeje
-
[...] o koniach: westfalskich, [...] węgierskich, polskich, ukraińskich, poleskich i innych [...] o szkołach jazdy konnej i powożeniu końmi - nasłuchałem się całych epopei.
źródło: NKJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977
Filozofia jest nieustannym procesem rozumienia świata. A refleksja filozoficzna jest niekończącą się epopeją.
źródło: NKJP: Internet
Na temat znaczenia własnego domu, własnego ogniska domowego napisano epopeje – dla naszych celów wymieniliśmy tu jedynie czynniki najważniejsze.
źródło: NKJP: Jan M. Fijor: Banki i kredyty hipoteczne, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2000-06-21
Można by napisać całą epopeję o próbie powołania biskupa Kazimierza Majdańskiego, wówczas ordynariusza diecezji szczecińsko-kamieńskiej, na przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny.
źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Watykan bez tajemnic, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. epopeja
epopeje
D. epopei
epopei
C. epopei
epopejom
B. epopeję
epopeje
N. epopeją
epopejami
Ms. epopei
epopejach
W. epopejo
epopeje
-
gr. epopoiía 'poemat epicki, poezja epicka'