-
1.
książk. zabawa beztroska, a przy tym naruszająca w jakiś sposób normy obyczajowe -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- nieskrępowana swawola; najdziksze swawole
- hulanka i swawola, zabawa i swawola; uciechy i swawole, zbytki i swawole
- skłonny, przywykły do swawoli
-
Widać, że fraszki układano wtedy dla zabawy, gwoli rozruszania zesztywniałej od wina głowy, że w swawolach tych brali udział bibosze, których cieszyło mozolne zestawianie rymów w pogoni za niewyszukanym, rubasznym i dość konwencjonalnym morałem.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008
Tańce, swawole i suto zastawione stoły służyły sąsiedzkim harcom. Nawet o wieczorze, rozbawionym ludziom żal było się rozchodzić do swych domów.
źródło: NKJP: (k): Na Olbrachta, Czas Ostrzeszowski, 30, 2004
No i była zabawa. Hulanka i swawola, biba i popijawa, w każdą pełnię księżyca latało się do wsi i piło [...].
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001
Traktowały jednak swój fach poważnie, unikając zabawy czy swawoli, i próbowały zgromadzić odpowiedni kapitał, który pozwalał im, jeżeli nie na zamążpójście, to przynajmniej na zabezpieczenie starości.
źródło: NKJP: Marek Karpiński: Najstarszy zawód świata. Historia prostytucji, 2010
Nie było to zbyt rozsądne, niechaj jednak czytelnik pamięta, że jeszcze wtedy nie byłem starcem, a towarzystwo ludzi młodszych pobudzało do beztroskich swawoli.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. swawola
swawole
D. swawoli
swawoli
C. swawoli
swawolom
B. swawolę
swawole
N. swawolą
swawolami
Ms. swawoli
swawolach
W. swawolo
swawole
-
Od: psł. *voľa, *velěti 'chcieć, pragnąć, dążyć do celu'