darobiorca
-
książk. osoba, która otrzymała jakiś dar - dobro materialne
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
własność -
Ani dla darczyńcy, ani dla darobiorcy, ani dla Urzędu Skarbowego z pewnością nie będzie to akt „szlachetnej dobroczynności”.
źródło: Internet: consolamentum.mobile.salon24.pl
Może liczyć (jeśli darobiorca jest uczciwy) na pomoc od tego człowieka, kiedy będzie jej potrzebował.
źródło: Internet: peb.pl
To darobiorca płaci podatek od darowizny.
źródło: Internet: www.kasztelania.pl
Jeśli darobiorca czuł się marnie obdarowany, szedł do sekretarza partii, dyrektora fabryki albo gospodarstwa i te ówczesne vipy miały możność okazać, że są ludzkie.
źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Panie pomocne, Polityka, 2002-11-09
Notabene brak skutecznego systemu komputerowej rejestracji podatków może być jedną z głównych przeszkód w śledzeniu papierowych darczyńców oraz darobiorców.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. darobiorca
darobiorcy
ndepr darobiorce
depr D. darobiorcy
darobiorców
C. darobiorcy
darobiorcom
B. darobiorcę
darobiorców
N. darobiorcą
darobiorcami
Ms. darobiorcy
darobiorcach
W. darobiorco
darobiorcy
ndepr darobiorce
depr -
Zob. dar, brać
W postaci: darobierca