darobiorca

  • książk.  osoba, która otrzymała jakiś dar - dobro materialne
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    własność

  • Ani dla darczyńcy, ani dla darobiorcy, ani dla Urzędu Skarbowego z pewnością nie będzie to akt „szlachetnej dobroczynności”.

    źródło: Internet: consolamentum.mobile.salon24.pl

    Może liczyć (jeśli darobiorca jest uczciwy) na pomoc od tego człowieka, kiedy będzie jej potrzebował.

    źródło: Internet: peb.pl

    To darobiorca płaci podatek od darowizny.

    źródło: Internet: www.kasztelania.pl

    Jeśli darobiorca czuł się marnie obdarowany, szedł do sekretarza partii, dyrektora fabryki albo gospodarstwa i te ówczesne vipy miały możność okazać, że są ludzkie.

    źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Panie pomocne, Polityka, 2002-11-09

    Notabene brak skutecznego systemu komputerowej rejestracji podatków może być jedną z głównych przeszkód w śledzeniu papierowych darczyńców oraz darobiorców.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. darobiorca
    darobiorcy
    ndepr
    darobiorce
    depr
    D. darobiorcy
    darobiorców
    C. darobiorcy
    darobiorcom
    B. darobiorcę
    darobiorców
    N. darobiorcą
    darobiorcami
    Ms. darobiorcy
    darobiorcach
    W. darobiorco
    darobiorcy
    ndepr
    darobiorce
    depr

  • Zob. dar, brać

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
W postaci: darobierca
Data ostatniej modyfikacji: 17.05.2017