aliteracja

  • lit.  figura stylistyczna polegająca na rozpoczynaniu kolejnych słów w zdaniu lub wersie albo kolejnych wersów tą samą literą lub sylabą
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    literatura

  • hiperonimy:  figura
    • aliteracja i rytm; rymy i aliteracje
  • Cichość jest jeszcze pogłębiona delikatną aliteracją nie zmiękczonego i zmiękczonego c: cyprys cicho…

    źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Przestrzeń dzieł wiecznych: eseje o tradycji kultury śródziemnomorskiej, 1993

    – ...W ten zimowy poranek 76-letnia pani Maria N. [...], eskortowana przez milczących, muskularnych mundurowych musiała...
    – Piękna aliteracja. Wspaniała.

    źródło: NKJP: Joanna Szymczyk: Ewa i złoty kot, 2004

    Także formę wypowiedzi chóru uznał za zbyt skostniałą i by osłabić ich retardacyjny charakter, rozbił pieśni na dialogi Starców, silnie rytmizując je przez powtórzenia i aliteracje.

    źródło: NKJP: Małgorzata Leyko: Reżyser masowej wyobraźni: Max Reinhardt i jego teatr dla pięciu tysięcy, 2002

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. aliteracja
    aliteracje
    D. aliteracji
    aliteracji
    neut
    aliteracyj
    char
    C. aliteracji
    aliteracjom
    B. aliterację
    aliteracje
    N. aliteracją
    aliteracjami
    Ms. aliteracji
    aliteracjach
    W. aliteracjo
    aliteracje

  • łac. ad litteram 'do litery, do głoski'

CHRONOLOGIZACJA:
1898, Encyklopedja powszechna z ilustracjami i mapami, Tom 1, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 05.06.2018