wykłócić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

uzyskać w wyniku kłótni

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

hiperonimy:

uzyskać

	Aby cokolwiek poszło po jego myśli, musi włożyć w to mnóstwo energii lub wykłócić się z resztą rodziny. źródło: NKJP: Tomasz Witkowski: Pracownik jak skowronek, Ozon nr 16, 2005
	Wiem, że Wójcik umiałby wszystko załatwić, wykłócić się o sprzęt i godziwe premie. źródło: NKJP: Robert Błoński: PIŁKA NOŻNA. Rozmowa z Romanem Koseckim, Gazeta Wyborcza, 1995-10-25
	Kiedyś był nawet członkiem załogi kutra pływającego daleko w morze na rekiny. Wykłócili się o cenę i zabrali ryby. źródło: NKJP: Max Cegielski: Masala, 2002
	Wcześniej byłam u naczelnego, by wybłagać ponowne przyjęcie do pracy [...], potem wykłóciłam się z Wackiem o mój samochód i wyszłam od niego z zapewnieniem, że od poniedziałku będę już zmotoryzowana. źródło: NKJP: Ewa Siarkiewicz: Kuźnia na rozdrożu, 2008

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykłóciłem się +(e)m się wykłócił	wykłóciłam się +(e)m się wykłóciła	wykłóciłom się +(e)m się wykłóciło	wykłóciliśmy się +(e)śmy się wykłócili	wykłóciłyśmy się +(e)śmy się wykłóciły
2 os.	wykłóciłeś się +(e)ś się wykłócił	wykłóciłaś się +(e)ś się wykłóciła	wykłóciłoś się +(e)ś się wykłóciło	wykłóciliście się +(e)ście się wykłócili	wykłóciłyście się +(e)ście się wykłóciły
3 os.	wykłócił się	wykłóciła się	wykłóciło się	wykłócili się	wykłóciły się

bezosobnik: wykłócono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wykłóćmy się
2 os.	wykłóć się	wykłóćcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykłóciłbym się bym się wykłócił	wykłóciłabym się bym się wykłóciła	wykłóciłobym się bym się wykłóciło	wykłócilibyśmy się byśmy się wykłócili	wykłóciłybyśmy się byśmy się wykłóciły
2 os.	wykłóciłbyś się byś się wykłócił	wykłóciłabyś się byś się wykłóciła	wykłóciłobyś się byś się wykłóciło	wykłócilibyście się byście się wykłócili	wykłóciłybyście się byście się wykłóciły
3 os.	wykłóciłby się by się wykłócił	wykłóciłaby się by się wykłóciła	wykłóciłoby się by się wykłóciło	wykłóciliby się by się wykłócili	wykłóciłyby się by się wykłóciły

bezosobnik: wykłócono by się

bezokolicznik: wykłócić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

wykłóciwszy się

gerundium: wykłócenie się

odpowiednik aspektowy: wykłócać się

+

wykłócić się

+

(z KIM) + o CO

Zob. kłócić się