Podobnie jak w przypadku sensowności twierdzę, że nie ma jednego wzorca racjonalności. Z drugiej jednak strony rozszerzanie zakresu racjonalności prowadzi do sytuacji, że orzeczenie „przekonanie p jest racjonalne” staje się prawdziwe niemal tautologicznie.
[...] skoro coś ma miejsce w świecie X, to automatycznie i tautologicznie zawiera się w zbiorze możliwych faktów świata X (w przeciwnym razie nie miałoby miejsca).
źródło: NKJP: Ignacy Karpowicz: Nowy kwiat cesarza (i Pszczoły), 2007