smagnąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

książk. wyrazić dezaprobatę wobec kogoś za pomocą słów lub gestów

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Właśnie zamierzałem cię smagnąć nowym złośliwym wierszykiem. źródło: NKJP: Internet
	Na zakończenie smagnęły mnie jeszcze słowa Sapieszki: „Teraz już będę wiedział, jaki jesteś”. źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000
	Niechętnie smagnął wzrokiem moją twarz. źródło: Internet: tworzyciele.cba.pl
	Nie podoba Ci się mój znak - jej głos smagnął jak bicz, odskoczyła od koła, odpychając nogą jedną z klęczących kukiełek. źródło: Internet: houdunn.blog.interia.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	smagnąłem +(e)m smagnął	smagnęłam +(e)m smagnęła	smagnęłom +(e)m smagnęło	smagnęliśmy +(e)śmy smagnęli	smagnęłyśmy +(e)śmy smagnęły
2 os.	smagnąłeś +(e)ś smagnął	smagnęłaś +(e)ś smagnęła	smagnęłoś +(e)ś smagnęło	smagnęliście +(e)ście smagnęli	smagnęłyście +(e)ście smagnęły
3 os.	smagnął	smagnęła	smagnęło	smagnęli	smagnęły

bezosobnik: smagnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		smagnijmy
2 os.	smagnij	smagnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	smagnąłbym bym smagnął	smagnęłabym bym smagnęła	smagnęłobym bym smagnęło	smagnęlibyśmy byśmy smagnęli	smagnęłybyśmy byśmy smagnęły
2 os.	smagnąłbyś byś smagnął	smagnęłabyś byś smagnęła	smagnęłobyś byś smagnęło	smagnęlibyście byście smagnęli	smagnęłybyście byście smagnęły
3 os.	smagnąłby by smagnął	smagnęłaby by smagnęła	smagnęłoby by smagnęło	smagnęliby by smagnęli	smagnęłyby by smagnęły

bezosobnik: smagnięto by

bezokolicznik: smagnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: smagnąwszy

gerundium: smagnięcie

imiesłów przymiotnikowy bierny: smagnięty

odpowiednik aspektowy: smagać

+

smagnąć

+

(KOGO) + (CZYM)

psł. *smagnǫti 'uderzyć, zadać cios, zbić'