-
1.
w starożytnym Rzymie kapłan przepowiadający przyszłość z lotu ptaków lub zjawisk przyrody -
[ałgur]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: kapłan
-
Oracz, chcąc wyjaśnić przyczynę tego zjawiska, udał się do pobliskiego miasta, by zasięgnąć rady wróżbitów. W bramie miasta spotkał niezwykle urodziwą dziewczynę, którą zapytał, u jakiego augura najlepiej będzie zasięgnąć rady.
źródło: NKJP: Krzysztof Pawłowski: Retoryka starożytna w kronice Kadłubka. Sztuka narracji, 2003
[...] umieścił na rewersie symbole [...]. Prawdopodobnie mają one oznaczać znajomość woli bogów, szczególnie Jowisza, którą augurowie zdobywali dzięki wróżbom. Pompejusz jako augur był więc w stanie poznać życzenia niebian i je wypełniać.
źródło: Internet: mnk.pl
Najważniejszym gronem wróżbitów byli augurowie [...].Odczytywali oni wróżby z grzmotów i błyskawic, ze sposobu zachowania się zwierząt, z linii lotu i głosów ptaków, czy z chwytania ziarna przez kury hodowane do celów wróżbiarskich.
źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008
Samemu Tyberiuszowi epizod z orłem dał tylko nową okazję do rozmów z Trazyllusem o wróżbach i ptactwie, czyli o rzymskich augurach i przydatności kurnika na wojnach [...].
źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tyberiusz Cezar, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. augur
augurowie
rzadziej augurzy
ndepr augury
depr D. augura
augurów
C. augurowi
augurom
B. augura
augurów
N. augurem
augurami
Ms. augurze
augurach
W. augurze
augurowie
rzadziej augurzy
ndepr augury
depr -
łac.