-
1.
cecha kogoś, kto robi coś precyzyjnie, misternie, subtelnie, z wdziękiem -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
synonimy: finezyjność
-
- finezja Fredry
- finezja i kultura, finezja i polot, finezja i wdzięk
- daleko do finezji kogoś
-
Pomysłowość i finezja młodych plastyków zachwyciły jurorów na równi z zachowaniem przez uczniów wierności szopkarskiej tradycji.
źródło: NKJP: (sś): Wyobraźnia bez granic, Gazeta Krakowska, 2002-12-06
Kolejne przebudowy spowodowały, że budynek miał w sobie coraz mniej z finezji budowniczych połowy XVI wieku.
źródło: NKJP: Krzysztof Smura: Pałac pana z Górki, Gazeta Poznańska, 2004-11-20
Zamiast finezji Przybory i Wasowskiego, Dziewońskiego, Dobrowolskiego, Młynarskiego mamy na co dzień popisy dyżurnych błaznów z dowcipami okraszającymi kiedyś przyjęcie imieninowe półświatka z przedmieścia.
źródło: NKJP: Parada prostactwa, Dziennik Polski, 2006-04-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. finezja
finezje
D. finezji
finezji
neut finezyj
char C. finezji
finezjom
B. finezję
finezje
N. finezją
finezjami
Ms. finezji
finezjach
W. finezjo
finezje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ finezja + KOGO -
fr. finesse 'delikatność, subtelność; bystrość, przenikliwość; cienkość'