zawodzić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

doznawać przykrego uczucia wywołanego tym, że ktoś lub coś nie spełnia czyichś oczekiwań

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Najgorsze jest to, że ja jako trener zawodzę się na niektórych zawodnikach... źródło: NKJP: (ŹUK): Trzeba się uczyć, Gazeta Krakowska, 2006-09-02
	Jak tu się dziwić, że naiwność to cecha, której nie możemy się wyzbyć, skoro co jakiś czas zawodzimy się na politykach, a potem ponownie na nich głosujemy i powierzamy im nasz kraj, nasze województwa, powiaty, miasta i gminy. źródło: NKJP: Grzegorz Skowron: Nasza naiwność, Dziennik Polski, 2008-01-18
	Może mam szczęście, ale już tak jest, że nie zawodzę się na ludzkiej pracowitości i ofiarności. źródło: NKJP: Babskie rządy, Dziennik Polski, 2002-10-08
	Wyborcy wielokrotnie zawodzą się w swoich oczekiwaniach. Partie, dochodząc do władzy, załatwiają nie te interesy, na które liczył ich elektorat. źródło: NKJP: Ernest Skalski: Chwyt martwej ręki, Gazeta Wyborcza, 1994-11-03

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawodziłem się +(e)m się zawodził	zawodziłam się +(e)m się zawodziła	zawodziłom się +(e)m się zawodziło	zawodziliśmy się +(e)śmy się zawodzili	zawodziłyśmy się +(e)śmy się zawodziły
2 os.	zawodziłeś się +(e)ś się zawodził	zawodziłaś się +(e)ś się zawodziła	zawodziłoś się +(e)ś się zawodziło	zawodziliście się +(e)ście się zawodzili	zawodziłyście się +(e)ście się zawodziły
3 os.	zawodził się	zawodziła się	zawodziło się	zawodzili się	zawodziły się

bezosobnik: zawodzono się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się zawodził będę się zawodzić	będę się zawodziła będę się zawodzić	będę się zawodziło będę się zawodzić	będziemy się zawodzili będziemy się zawodzić	będziemy się zawodziły będziemy się zawodzić
2 os.	będziesz się zawodził będziesz się zawodzić	będziesz się zawodziła będziesz się zawodzić	będziesz się zawodziło będziesz się zawodzić	będziecie się zawodzili będziecie się zawodzić	będziecie się zawodziły będziecie się zawodzić
3 os.	będzie się zawodził będzie się zawodzić	będzie się zawodziła będzie się zawodzić	będzie się zawodziło będzie się zawodzić	będą się zawodzili będą się zawodzić	będą się zawodziły będą się zawodzić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawódźmy się kwestion. zawodźmy się
2 os.	zawódź się kwestion. zawodź się	zawódźcie się kwestion. zawodźcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawodziłbym się bym się zawodził	zawodziłabym się bym się zawodziła	zawodziłobym się bym się zawodziło	zawodzilibyśmy się byśmy się zawodzili	zawodziłybyśmy się byśmy się zawodziły
2 os.	zawodziłbyś się byś się zawodził	zawodziłabyś się byś się zawodziła	zawodziłobyś się byś się zawodziło	zawodzilibyście się byście się zawodzili	zawodziłybyście się byście się zawodziły
3 os.	zawodziłby się by się zawodził	zawodziłaby się by się zawodziła	zawodziłoby się by się zawodziło	zawodziliby się by się zawodzili	zawodziłyby się by się zawodziły

bezosobnik: zawodzono by się

bezokolicznik: zawodzić się

imiesłów przysłówkowy współczesny:

zawodząc się

gerundium: zawodzenie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: zawodzący się

odpowiednik aspektowy: zawieść się

+

zawodzić się

+

na KIM/CZYM | w CZYM

Od: zawieść 'nie zrobić tego, czego się ktoś spodziewa, sprawić zawód'; zob. wieść II