worać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

orząc, bezprawnie wkroczyć na cudzy teren

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

	Ten problem był już wielokrotnie poruszany, jednak, aby udowodnić rolnikowi, że worał się w pas drogi, należy przedstawić mu pomiar wykonany przez geodetę [...]. źródło: NKJP: Izabela Broda: Odcięci od świata, Dziennik Łódzki, 2004-05-28
	Teraz ten znak jest już znowu w innym miejscu i sąsiadka planuje worać się w moją działkę, bo znak jest jeszcze głębiej na mojej posesji. źródło: Internet: forumprawne.org› ... › Prawo nieruchomości, lokalowe i budowlane
	W wielu miejscach doszło do przesunięcia granic działek - chociażby przez fakt, że jeden sąsiad drugiemu worał się w pole. źródło: Internet: Wirtualna Polska - Wiadomości, media.wp.pl
	Sąsiad przejechał po nich traktorem i worał mi się na metr w działkę - tłumaczy kobieta, która swoją krzywdę sfotografowała telefonem [...]. źródło: Internet: to.com.pl › Wiadomości › Przasnysz

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	worałem się +(e)m się worał	worałam się +(e)m się worała	worałom się +(e)m się worało	woraliśmy się +(e)śmy się worali	worałyśmy się +(e)śmy się worały
2 os.	worałeś się +(e)ś się worał	worałaś się +(e)ś się worała	worałoś się +(e)ś się worało	woraliście się +(e)ście się worali	worałyście się +(e)ście się worały
3 os.	worał się	worała się	worało się	worali się	worały się

bezosobnik: worano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		worzmy się worajmy się wórzmy się
2 os.	worz się woraj się wórz się	wórzcie się worajcie się worzcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	worałbym się bym się worał	worałabym się bym się worała	worałobym się bym się worało	woralibyśmy się byśmy się worali	worałybyśmy się byśmy się worały
2 os.	worałbyś się byś się worał	worałabyś się byś się worała	worałobyś się byś się worało	woralibyście się byście się worali	worałybyście się byście się worały
3 os.	worałby się by się worał	worałaby się by się worała	worałoby się by się worało	woraliby się by się worali	worałyby się by się worały

bezosobnik: worano by się

bezokolicznik: worać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

worawszy się

gerundium: woranie się

odpowiednik aspektowy: worywać się

+

worać się

+

(KOMU) + w CO

Zob. orać