paronomazja

Figura taka, zwracając uwagę na podobieństwo brzmienia, jak gdyby odkrywa ukrytą w zestawieniu oczywistość. Znamienne, że właśnie w Trenach Kochanowski chętnie się posługuje taką paronomazją: „Czyli się w czyśćcu czyścisz?”.

źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973

Wieloznaczność powstała tu wskutek podobieństwa brzmieniowego wyrażeń (paronomazja, homonimia, gra słów).

źródło: NKJP: Jacek Kwosek; Agnieszka Budzyńska-Daca: Erystyka czyli o sztuce prowadzenia sporów, 2009

Wybielmy przeszłość - ci, którzy myślą, że ośmieszyli mój slogan chwytem paronomazji, mylą się zasadniczo.

źródło: NKJP: Zbigniew Kruszyński: Na lądach i morzach: opisy i opowiadania, 1999

[...] styl ewoluował w stronę kultyzmu, to jest poezji [...] bogatej w liczne środki stylistyczne – metafory, hiperbole, paronomazje, a w warstwie syntaktycznej opierającej się m.in. na inwersji i symetrii.

źródło: NKJP: Internet