worać
-
orząc, wprowadzić coś do ziemi
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
rolnictwo -
- worać gnój, nawóz, obornik
- worać w glebę, w ziemię
-
Rośliny te otrzymują za pośrednictwem bakterii wiele związków bogatych w azot. Worane w glebę, jako tzw. nawóz zielony, rozkładają się, a zawarte w nich związki azotowe przechodzą do gleby, wzbogacając ją w ten cenny pierwiastek.
źródło: Internet: projekt.pwsz.skierniewice.pl
W okresach sprzyjających (niezamarznięta gleba) ziarno kukurydzy rozsypane w miejscach dokarmiania worać w glebę przy pomocy pługa talerzowego lub skibowego na głębokość min. 30 cm.
źródło: Internet: bip.lasy.gov.pl
Osadniki z nieczystościami muszą być zdezynfekowane i wywiezione na grunty orne, a następnie worane w glebę.
źródło: Internet: katowice.wiw.gov.pl
Jeśli to działka nieduża, to w trzecim, najpóźniej czwartym tygodniu zaorać (przekopać), podsypać sztucznych nawozów solidnie i zasiać gorczycę. Jesienią lub późnym latem worać i już będzie prawie jak obornik.
źródło: Internet: polki.pl
Osady powstające w wyniku oczyszczania ścieków są kompostowane także w naszej oczyszczalni. [..] Jeżeli spełniają wszystkie wymogi [...], możemy je przekazywać rolnikom jako nawóz organiczny. Raz w roku, najczęściej tuż po żniwach, żeby rolnik mógł je od razu worać w glebę.
źródło: Internet: to.com.pl
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. woram
worzę
woramy
worzemy
2 os. worasz
worzesz
woracie
worzecie
3 os. wora
worze
worają
worzą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. worałem
+(e)m worał
worałam
+(e)m worała
worałom
+(e)m worało
woraliśmy
+(e)śmy worali
worałyśmy
+(e)śmy worały
2 os. worałeś
+(e)ś worał
worałaś
+(e)ś worała
worałoś
+(e)ś worało
woraliście
+(e)ście worali
worałyście
+(e)ście worały
3 os. worał
worała
worało
worali
worały
bezosobnik: worano
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. worajmy
worzmy
wórzmy
2 os. woraj
worz
wórz
worajcie
worzcie
wórzcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. worałbym
bym worał
worałabym
bym worała
worałobym
bym worało
woralibyśmy
byśmy worali
worałybyśmy
byśmy worały
2 os. worałbyś
byś worał
worałabyś
byś worała
worałobyś
byś worało
woralibyście
byście worali
worałybyście
byście worały
3 os. worałby
by worał
worałaby
by worała
worałoby
by worało
woraliby
by worali
worałyby
by worały
bezosobnik: worano by
bezokolicznik: worać
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
worawszy
gerundium: woranie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. woranie
worania
D. worania
worań
C. woraniu
woraniom
B. woranie
worania
N. woraniem
woraniami
Ms. woraniu
woraniach
W. woranie
worania
imiesłów przymiotnikowy bierny: worany
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. worany
worany
worany
worane
worana
D. woranego
woranego
woranego
woranego
woranej
C. woranemu
woranemu
woranemu
woranemu
woranej
B. woranego
woranego
worany
worane
woraną
N. woranym
woranym
woranym
woranym
woraną
Ms. woranym
woranym
woranym
woranym
woranej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. worani
worani
worane
worane
D. woranych
woranych
woranych
woranych
C. woranym
woranym
woranym
woranym
B. woranych
woranych
woranych
worane
N. woranymi
woranymi
woranymi
woranymi
Ms. woranych
woranych
woranych
woranych
odpowiednik aspektowy: worywać
-
+ worać + CO + w CO -
Zob. orać