worać

  • orząc, wprowadzić coś do ziemi
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Ziemia

    rolnictwo

    • worać gnój, nawóz, obornik
    • worać w glebę, w ziemię
  • Rośliny te otrzymują za pośrednictwem bakterii wiele związków bogatych w azot. Worane w glebę, jako tzw. nawóz zielony, rozkładają się, a zawarte w nich związki azotowe przechodzą do gleby, wzbogacając ją w ten cenny pierwiastek.

    źródło: Internet: projekt.pwsz.skierniewice.pl

    W okresach sprzyjających (niezamarznięta gleba) ziarno kukurydzy rozsypane w miejscach dokarmiania worać w glebę przy pomocy pługa talerzowego lub skibowego na głębokość min. 30 cm.

    źródło: Internet: bip.lasy.gov.pl

    Osadniki z nieczystościami muszą być zdezynfekowane i wywiezione na grunty orne, a następnie worane w glebę.

    źródło: Internet: katowice.wiw.gov.pl

    Jeśli to działka nieduża, to w trzecim, najpóźniej czwartym tygodniu zaorać (przekopać), podsypać sztucznych nawozów solidnie i zasiać gorczycę. Jesienią lub późnym latem worać i już będzie prawie jak obornik.

    źródło: Internet: polki.pl

    Osady powstające w wyniku oczyszczania ścieków są kompostowane także w naszej oczyszczalni. [..] Jeżeli spełniają wszystkie wymogi [...], możemy je przekazywać rolnikom jako nawóz organiczny. Raz w roku, najczęściej tuż po żniwach, żeby rolnik mógł je od razu worać w glebę.

    źródło: Internet: to.com.pl

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. woram
    worzę
    woramy
    worzemy
    2 os. worasz
    worzesz
    woracie
    worzecie
    3 os. wora
    worze
    worają
    worzą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. worałem
    +(e)m worał
    worałam
    +(e)m worała
    worałom
    +(e)m worało
    woraliśmy
    +(e)śmy worali
    worałyśmy
    +(e)śmy worały
    2 os. worałeś
    +(e)ś worał
    worałaś
    +(e)ś worała
    worałoś
    +(e)ś worało
    woraliście
    +(e)ście worali
    worałyście
    +(e)ście worały
    3 os. worał
    worała
    worało
    worali
    worały

    bezosobnik: worano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. worajmy
    worzmy
    wórzmy
    2 os. woraj
    worz
    wórz
    worajcie
    worzcie
    wórzcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. worałbym
    bym worał
    worałabym
    bym worała
    worałobym
    bym worało
    woralibyśmy
    byśmy worali
    worałybyśmy
    byśmy worały
    2 os. worałbyś
    byś worał
    worałabyś
    byś worała
    worałobyś
    byś worało
    woralibyście
    byście worali
    worałybyście
    byście worały
    3 os. worałby
    by worał
    worałaby
    by worała
    worałoby
    by worało
    woraliby
    by worali
    worałyby
    by worały

    bezosobnik: worano by

    bezokolicznik: worać

    imiesłów przysłówkowy uprzedni:

    worawszy

    gerundium: woranie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: worany

    odpowiednik aspektowy: worywać

  • bez ograniczeń + worać +
    CO + w CO
  • Zob. orać

CHRONOLOGIZACJA:
1424, SStp
Data ostatniej modyfikacji: 29.11.2016