-
1.
długi, wąski kształt wyróżniający się na jakimś tle -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
kształty i figury -
hiperonimy: pas
-
- jasna pręga; białe, ciemne, czarne, czerwone, sine; krwawe pręgi
- pręga światła
- pręga na grzbiecie, na skórze, na szyi, na twarzy; na plecach; pręgi na ciele
- pręga biegnie przez coś, wzdłuż czegoś
-
Czerwona pręga ukazała się na policzku gladiatora, a po niej kroplami zaczęła spływać krew.
źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
Podczas mycia współwięźniowie zauważyli, że miał na plecach i w okolicy nerek pręgi od uderzeń pejczem.
źródło: NKJP: Stanisław Cieślak: Oblicza cierpienia i miłości. Słudzy Boży Jezuici męczennicy z II Wojny Światowej, 2009
Na polach żyje mysz trójkolorowa. Grzbiet w lecie ma rdzawy z czarną pręgą. Na zimę zmienia kolor na płowy.
źródło: NKJP: Kazimierz Netka: Myszy w opałach, Dziennik Bałtycki, 2000-11-24
W wielkim salonie pod galeryjką, zastawionym jakimiś foteliskami, było jeszcze ciemniej. Tylko od przymkniętych drzwi na dole padała na niższe stopnie pręga białego światła.
źródło: NKJP: Piotr Siemion: Niskie Łąki, 2000
Prucheńka dostrzegła na ścianie szarą pręgę, chyba po oparciu krzesła
źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pręga
pręgi
D. pręgi
pręg
C. prędze
pręgom
B. pręgę
pręgi
N. pręgą
pręgami
Ms. prędze
pręgach
W. pręgo
pręgi
-
psł. *prǫga 'znak na czymś w postaci długiego, wąskiego pasa, pręga'
Forma prasłowiańska jest rzeczownikiem odczasownikowym od psł. *pręgti 'napinać, naprężać' z wymianą samogłoski rdzennej *ę > *ǫ; zob. prężyć