paroch
-
rel. w kościele greckokatolickim: proboszcz
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
Zimą, gdzieś koło połowy stycznia, kalendarz greckokatolicki przewidywał święcenie wody. Mróz był siarczysty, wynoszono kadź z wodą na okrągły plantowy placyk, przychodził paroch w ornacie i uroczystość spełniała się pod gołym niebem.
źródło: NKJP: Michał Rożek: Święto Jordanu, Dziennik Polski, 2006-01-07
Na czele hierarchii parafialnej stał pleban w parafii rzymskokatolickiej lub paroch w parafii unickiej [...].
źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
W początkach saskiego panowania [...] ukazała się [...] ostatnia książka po starobiałorusku, zawierająca pouczenia dla kleru unickiego. Parochowie byli ostoją białoruszczyzny, wygłaszali w niej kazania do swych [...] wiernych, układali rusińskie pieśni religijne [...].
źródło: NKJP: Sokrat Janowicz: Świat pogranicza, Gazeta Wyborcza, 1998-12-04
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. paroch
parochowie
ndepr parochy
depr D. parocha
parochów
C. parochowi
parochom
B. parocha
parochów
N. parochem
parochami
Ms. parochu
parochach
W. parochu
parochowie
ndepr parochy
depr -
n.-łac. parochia
z n.-gr. paroikia
Gr. od pároikos 'chrześcijański’.