synchronia

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. elementów językowych

  • 2.

    jęz.  analiza wszystkich elementów danego języka i relacji między tymi elementami w konkretnym okresie, bez uwzględniania ich rozwoju w czasie
  • [synchrońja] lub [sỹchrońja]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    działalność naukowa

  • sprzeczne:  diachronia
    • synchronia i diachronia
  • Oczywistością dla metody strukturalnej stało się traktowanie elementów języka jako wzajemnie się warunkującej całości, struktury. [...] Słowem-kluczem stała się synchronia (od greckiego syn „współ-” i chronos „czas”) jako opozycja do diachronii (gr. dia „poprzez”).

    źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996

    Wyrazami niepodzielnymi z punktu widzenia synchronii są: kadź i lij.

    źródło: NKJP: Ewa Horyń: Kilka ciekawych nazw naczyń z Księgi sądowej Uszwi dla wsi Zawady (1619-1788), Studia Paedagogica I, 2008

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. synchronia
    synchronie
    D. synchronii
    synchronii
    neut
    synchronij
    char
    C. synchronii
    synchroniom
    B. synchronię
    synchronie
    N. synchronią
    synchroniami
    Ms. synchronii
    synchroniach
    W. synchronio
    synchronie

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • gr. sýn 'razem' + gr. chrónos 'czas '

    Znaczenie odnoszące się do językoznawstwa pod wpływem fr. synchronie (od przymiotnika synchronique 'synchroniczny').