dykcja

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1.a zjawisko

  • Definicja

    1.a

    sposób wymawiania wyrazów
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

  • Połączenia
    • dobra, doskonała, ładna, nienaganna, piękna, poprawna, prawidłowa, świetna, właściwa, znakomita; fatalna, zła dykcja
    • dykcja i artykulacja, dykcja i wymowa; dykcja i emisja głosu, dykcja i recytacja
    • nauczyciel, nauczycielka; poprawność; ćwiczenie, lekcje, nauka dykcji
    • (praktyczne) ćwiczenia, sprawdzian (praktyczny) z dykcji
    • praca nad dykcją; kłopoty, problemy z dykcją
    • uczyć się dykcji
    • ćwiczyć, doskonalić, poprawić/poprawiać; brać pod uwagę, oceniać; mieć (dobrą, wspaniałą; złą) dykcję
    • zwracać uwagę na dykcję
    • popracować, pracować nad dykcją
  • Cytaty

    Przedstawienie ogląda się trochę jak archiwalny film, mam na myśli sposób gry Niny Andrycz, jej dykcja, ruchy, modulacja głosu, wszystko to wspaniałe, ale już z innej epoki.

    źródło: NKJP: Mariola Woszkowska: Żelazna dama, Trybuna Śląska, 2001-06-09

    Oceniano płynność i wyrazistość czytania, dykcję, intonację uczestników oraz umiejętność zinterpretowania tekstów.

    źródło: NKJP: (MIR): Piękne czytanie, Gazeta Krakowska, 2005-05-02

    Kandydat do głównej roli, oprócz drobnej postury, miłej aparycji, musiał wykazać się również odpowiednią dykcją, muzykalnością i sporą odpornością na stres.

    źródło: NKJP: Co dalej, Mały Książę?, Dziennik Polski, 2001-03-22

    Próby chóru to okazja do doskonalenia dykcji, to praca nad emisją głosu.

    źródło: NKJP: RD: Czy powstanie osiedlowy chór?, Gazeta Poznańska, 2001-11-20

    [...] jedyna rzecz, jak się okazało, którą mogłem wówczas robić zawodowo, to było zostanie instruktorem teatralnym w Pałacu Młodzieży w Tarnowie. To, co podczas studiów było pasją, nagle stało się zawodem. Oczywiście, nie wystarczał mi status nauczyciela dykcji.

    źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Potem i przedtem, Gazeta Krakowska, 2006-09-20
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dykcja
    		 dykcje
    D. dykcji
    		 dykcji
    		 neut
    dykcyj
    		 char
    C. dykcji
    		 dykcjom
    B. dykcję
    		 dykcje
    N. dykcją
    		 dykcjami
    Ms. dykcji
    		 dykcjach
    W. dykcjo
    		 dykcje
  • Pochodzenie

    łac. dictiō 'mówienie, wypowiadanie, wyrażanie się; wypowiedź'