-
książk.
w taki sposób, że używa się w miejscu wyrazu lub wyrażenia uważanego za zbyt dosadne, nieprzyzwoite, krępujące lub mogące obrazić czyjeś uczucia innego wyrazu lub wyrażenia
-
-
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
-
-
|
Przypomnę za uchwałą Senatu, że w okresie II wojny światowej zginęło około sześciu milionów obywateli polskich, a połowę z nich stanowiła niemal cała przedwojenna trzymilionowa społeczność żydowska. Tak wyglądało „ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej”, jak Niemcy eufemicznie nazwali rozkaz Hitlera, aby wymordować wszystkich europejskich Żydów.
źródło: NKJP: 30. posiedzenie Senatu RP, stenogram, wersja robocza
|
|
Firmy przemysłu obronnego, zdane na własne wątłe siły i pozostawione same sobie ze starzejącymi się technologiami, nie mogły zbyt wiele zdziałać w warunkach coraz ostrzejszej konkurencji. W efekcie polski eksport, eufemicznie określany mianem specjalnego, spadł do poziomu kilkudziesięciu milionów dolarów rocznie.
źródło: NKJP: Wojciech Łuczak: Drawa widzi w nocy, Polityka nr 2341, 2002-03-16
|
|
Jeżeli - jak tu eufemicznie stwierdzono - ten budżet jest trudny, nie jest budżetem marzeń, to czy nie należałoby w związku z tym przeprosić panów X i Y za wszystkie te słowa, które padły w ubiegłym roku, kiedy formułowany był budżet na rok 1998?
źródło: Internet: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 06.01.1999
|
-
-
CHRONOLOGIZACJA:
1900,
SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2016