eufemicznie

częściej eufemistycznie

  • książk.  w taki sposób, że używa się w miejscu wyrazu lub wyrażenia uważanego za zbyt dosadne, nieprzyzwoite, krępujące lub mogące obrazić czyjeś uczucia innego wyrazu lub wyrażenia
  • [eu-femicznie]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • hiperonimy:  omownie
  • Przypomnę za uchwałą Senatu, że w okresie II wojny światowej zginęło około sześciu milionów obywateli polskich, a połowę z nich stanowiła niemal cała przedwojenna trzymilionowa społeczność żydowska. Tak wyglądało „ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej”, jak Niemcy eufemicznie nazwali rozkaz Hitlera, aby wymordować wszystkich europejskich Żydów.

    źródło: NKJP: 30. posiedzenie Senatu RP, stenogram, wersja robocza

    Firmy przemysłu obronnego, zdane na własne wątłe siły i pozostawione same sobie ze starzejącymi się technologiami, nie mogły zbyt wiele zdziałać w warunkach coraz ostrzejszej konkurencji. W efekcie polski eksport, eufemicznie określany mianem specjalnego, spadł do poziomu kilkudziesięciu milionów dolarów rocznie.

    źródło: NKJP: Wojciech Łuczak: Drawa widzi w nocy, Polityka nr 2341, 2002-03-16

    Jeżeli - jak tu eufemicznie stwierdzono - ten budżet jest trudny, nie jest budżetem marzeń, to czy nie należałoby w związku z tym przeprosić panów X i Y za wszystkie te słowa, które padły w ubiegłym roku, kiedy formułowany był budżet na rok 1998?

    źródło: Internet: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 06.01.1999

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. eufemizm

CHRONOLOGIZACJA:
1900, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2016