-
2.
książk. przesadne lub bezpodstawne wychwalanie jakieś osoby, czynu lub wydarzenia -
Ms. lp wymawiany: [panegiryźmie] lub [panegiryzmie].
-
[panegirysm] lub [panegiryzm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
Reklama posługuje się tu typową dla panegiryku hiperbolizacją, która odniesiona zostaje do przedmiotu oraz do tych, którzy wchodzą z nim w kontakt. Panegiryzm przedmiotu codziennego użytku nie daje jednak w wypowiedzi reklamowej efektu komicznego.
źródło: NKJP: Ewa Szczęsna: Poetyka reklamy, 2001
Niedawno redaktor Kultury przysłał mi komunikat prasowy [...] , dotyczący polskiej bibliografii pierwszego pięciolecia pontyfikatu [...] . Przysłał go jako jeszcze jedną ilustrację żenującego zgoła panegiryzmu , uprawianego przez rodaków wobec polskiego papieża.
źródło: NKJP: Antoni Pospieszalski: O religii bez namaszczenia, 1989
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. panegiryzm
panegiryzmy
D. panegiryzmu
panegiryzmów
C. panegiryzmowi
panegiryzmom
B. panegiryzm
panegiryzmy
N. panegiryzmem
panegiryzmami
Ms. panegiryzmie
panegiryzmach
W. panegiryzmie
panegiryzmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: panegiryk