dandyzm
-
książk. sposób bycia polegający na przesadnej dbałości o swój ubiór, wygląd i dobre maniery
-
Ms. lp wymawiany: [dandyźmie] lub [dandyzmie].
-
[dandysm] lub [dandyzm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd -
Moda może być kompletnym projektem na życie, także pod względem moralnym i estetycznym. Tak traktuje modę dandyzm.
źródło: NKJP: Agnieszka Niezgoda: Coco Chanel, Polityka nr 2542, 2006-02-18
Jacques Vache łączył w sobie dandyzm w stylu Baudelaire'a z typem żartownisia a la Privat i kontestacją uprawianą przez Alfreda Jarry.
źródło: NKJP: Krzysztof Rutkowski: Paryskie pasaże, Gazeta Wyborcza, 1994-01-26
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dandyzm
dandyzmy
D. dandyzmu
dandyzmów
C. dandyzmowi
dandyzmom
B. dandyzm
dandyzmy
N. dandyzmem
dandyzmami
Ms. dandyzmie
dandyzmach
W. dandyzmie
dandyzmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. dandyism