poboleć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pomartwić się przez jakiś czas

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

Z tego, że pobolejemy nad tą tragedią nie wyniknie nic konstruktywnego; co najwyżej oczyścimy sumienia [...].

źródło: Internet: forum.mp3store.pl

Wiedziałam, że ludność [...] poboleje nad upadkiem obyczajów [...].

źródło: Internet: tygodnikprzeglad.pl/zgola-nawet-ubraniu

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pobolałem +(e)m pobolał	pobolałam +(e)m pobolała	pobolałom +(e)m pobolało	poboleliśmy +(e)śmy poboleli	pobolałyśmy +(e)śmy pobolały
2 os.	pobolałeś +(e)ś pobolał	pobolałaś +(e)ś pobolała	pobolałoś +(e)ś pobolało	poboleliście +(e)ście poboleli	pobolałyście +(e)ście pobolały
3 os.	pobolał	pobolała	pobolało	poboleli	pobolały

bezosobnik: pobolano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pobolejmy
2 os.	pobolej	pobolejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pobolałbym bym pobolał	pobolałabym bym pobolała	pobolałobym bym pobolało	pobolelibyśmy byśmy poboleli	pobolałybyśmy byśmy pobolały
2 os.	pobolałbyś byś pobolał	pobolałabyś byś pobolała	pobolałobyś byś pobolało	pobolelibyście byście poboleli	pobolałybyście byście pobolały
3 os.	pobolałby by pobolał	pobolałaby by pobolała	pobolałoby by pobolało	poboleliby by poboleli	pobolałyby by pobolały

bezosobnik: pobolano by

bezokolicznik: poboleć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

pobolawszy

gerundium: pobolenie

+

poboleć

+

nad CZYM

Zob. boleć (nad stratą)