otumaniać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

świadomie mówiąc jakiejś osobie rzeczy nieprawdziwe lub mylące, powodować, że ktoś nie może rozsądnie myśleć lub wierzy w coś, co nie jest prawdą

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

ogłupiać
otępiać

	Nasz gość zamierza bliżej poznać życie Paradyzji, by napisać książkę, dementującą plotki i oszczerstwa, którymi wrogie nam siły otumaniają ludność innych planet. źródło: NKJP: Janusz A. Zajdel: Paradyzja, 2004
	Poza tym, nie dają one gwarancji wyzdrowienia - mówią pracownicy aptek. - Chętnych na zakup podobnych środków często otumaniają reklamy - twierdzi Jadwiga Reder-Sadowska. źródło: NKJP: Konrad Przezdzięk: Lecz lepszym, Gazeta Wrocławska, 2002-12-19
	Po każdym ataku Dębskiego jego doradcy polityczni sprawdzali, o ile wzrosły notowania szefa i czy już ma szanse wejścia do Sejmu, czy należy otumaniać wyborców nadal. źródło: NKJP: Ryszard Niemiec: Naga prawda cytatu, Gazeta Krakowska, 2006-10-05
	W światowej konkurencji otumaniania telewidzów odnotowujemy nowe, tym razem krajowe, osiągnięcie. Polsat w pocie czoła i w wielkim sekrecie wypracował bowiem słowiańską odmianę zachodniego „Big Brothera”, aby w ten sposób rzucić wyzwanie stacji TVN, która właśnie go nadaje. źródło: NKJP: Krystyna Lubelska: Gumno-show, Polityka, 2001-04-28
	Przedziwne to jest, ale opary rynsztokowego makiawelizmu unoszą się niekiedy w górę i otumaniają umysły nawet wybitne. źródło: NKJP: Janina Wieczerska: Makiawelizm motłochu, Dziennik Bałtycki, 2002-09-13

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	otumaniałem +(e)m otumaniał	otumaniałam +(e)m otumaniała	otumaniałom +(e)m otumaniało	otumanialiśmy +(e)śmy otumaniali	otumaniałyśmy +(e)śmy otumaniały
2 os.	otumaniałeś +(e)ś otumaniał	otumaniałaś +(e)ś otumaniała	otumaniałoś +(e)ś otumaniało	otumanialiście +(e)ście otumaniali	otumaniałyście +(e)ście otumaniały
3 os.	otumaniał	otumaniała	otumaniało	otumaniali	otumaniały

bezosobnik: otumaniano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę otumaniał będę otumaniać	będę otumaniała będę otumaniać	będę otumaniało będę otumaniać	będziemy otumaniali będziemy otumaniać	będziemy otumaniały będziemy otumaniać
2 os.	będziesz otumaniał będziesz otumaniać	będziesz otumaniała będziesz otumaniać	będziesz otumaniało będziesz otumaniać	będziecie otumaniali będziecie otumaniać	będziecie otumaniały będziecie otumaniać
3 os.	będzie otumaniał będzie otumaniać	będzie otumaniała będzie otumaniać	będzie otumaniało będzie otumaniać	będą otumaniali będą otumaniać	będą otumaniały będą otumaniać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		otumaniajmy
2 os.	otumaniaj	otumaniajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	otumaniałbym bym otumaniał	otumaniałabym bym otumaniała	otumaniałobym bym otumaniało	otumanialibyśmy byśmy otumaniali	otumaniałybyśmy byśmy otumaniały
2 os.	otumaniałbyś byś otumaniał	otumaniałabyś byś otumaniała	otumaniałobyś byś otumaniało	otumanialibyście byście otumaniali	otumaniałybyście byście otumaniały
3 os.	otumaniałby by otumaniał	otumaniałaby by otumaniała	otumaniałoby by otumaniało	otumanialiby by otumaniali	otumaniałyby by otumaniały

bezosobnik: otumaniano by

bezokolicznik: otumaniać

imiesłów przysłówkowy współczesny: otumaniając

gerundium: otumanianie

imiesłów przymiotnikowy czynny: otumaniający

imiesłów przymiotnikowy bierny: otumaniany

odpowiednik aspektowy: otumanić

+

otumaniać

+

KOGO/CO + (CZYM)

Zob. tuman